NO MORE NAMES ชั่วขณะหนึ่ง
ภูภุช กนิษฐชาต
.
มนุษย์เพศชายคลั่งอีโก้อาศัยอยู่ในโลกดิสโทเปียที่โรคซึมเศร้าระบาดได้ เตร็ดเตร่คดเคี้ยวอยู่ระหว่างจมปลักดำดิ่งกับชูคอมั่นใจในตัวตนบิดเบี้ยว ความรักและความเป็นมนุษย์ที่เข้าใจว่าตัวเองโอบรับมาตลอดกลับกลายเป็นความเชื่องมงาย และที่ที่อยู่ไม่เคยมอบอะไรให้นอกจากความสิ้นหวัง
ความรักอาจจะทำให้เรามีพลังทำอะไรหลายอย่าง
และด้อยค่าเราอีกในหลายด้าน
ความเศร้ากลายเป็นผลผลิตชั้นดี
ที่ถูกหล่อเลี้ยงด้วยหยาดน้ำตา














