100 ปี มาลัย ชูพินิจ ลูกเขียนถึงพ่อ และ เรื่องเล่าชาว 32 ป.ล.

มาลัย ชูพินิจ หรือครูมาลัย เป็นที่เคารพนับถือของใครหลายคน

ในฐานะปรมาจารย์ทางการประพันธ์และวงการหนังสือพิมพ์ นอกจากนี้

ท่านยังเป็น “ครู” ของบุคคลในอีกหลายวงการได้แก่ วงการกล้วยไม้

และเรื่องหมัดมวยอีกด้วย ท่านอาจไม่ทราบว่ามีลูกศิษย์ซึ่งไม่เคย

เห็นหน้าค่าตาอยู่ทั่วประเทศ ศิษย์ที่ได้รู้จักครูของพวกเขา

ผ่านตัวอักษรที่ครูเขียนขึ้นเพียงเท่านั้น

ครูมาลัยทำงานหนักมาตลอด โดยมิได้คำนึงถึงสุขภาพของตนเอง

จนกระทั่งล้มป่วยและถึงแก่กรรม รวมอายุได้ 57 ปี แม้ครูมาลัยจะจากไปนานแล้ว

แต่ข้อเขียนอันมากมายหลายพันชิ้นของครูก็ยังเปรียบประดุจมาลัยดอกไม้สดหลากสี

ส่งกลิ่นอายจรุงใจให้ผู้อ่านได้ระลึกถึงไม่รู้ลืม สมดังบทกวีซึ่งนักกลอนผู้หนึ่งได้เขียนถึง

ครูมาลัยไว้ว่า “แม้ไม่เหลือมาลัยในปฐพี ก็ยังมีมาลัยคล้องใจคน”

สารบัญ

สุคต ชูพินิจ – เดินตามหลังพ่อ…เสือไม่ขบ

– เสือดำ

– ตะกวดเมืองกาญจน์

– นักมวยโดยบังเอิญ

ฯลฯ

กิตติ ชูพินิจ – จาก “ล่องไพร” ถึง “ลูกไพร”

ขนิษฐา ณ บางช้าง – สิ่งที่เหลืออยู่

– เมื่อพ่อ “ล่องไพร”

โสมนัส ชูพินิจ – เรื่องนี้ดิฉันเขียนให้พ่อ

สมาพร ชูพินิจ – เรื่องจากตุ๊ก

ชนิตร์นัยน์ ณ บางช้าง – 100 ปี มาลัย ชูพินิจ…พรานป่าล่าตัวอักษร

(คุณตา ผู้ไม่เคยพบหน้า)

#100ปี #มาลัยชูพินิจ #ลูกเขียนถึงพ่อ #และเรื่องเล่าชาว32ป.ล.