แก้วตา “แม่อนงค์” (หนังสือสภาพ 70 %)

“…คนที่ชั่วชีวิตหมกมุ่นอยู่กับภาระการงาน หรือสิ่งหนึ่งสิ่งใดเพื่อที่จะให้บรรลุความสำเร็จไปวันหนึ่งๆ โดยมิได้รู้ความมุ่งหมายว่าความสำเร็จนั้นจะนำไปสู่อะไร ไม่รู้แม้แต่ความปรารถนาบั้นปลายของตนเองที่มีอยู่ในชีวิตนั้นๆ…”

“…ความหมกมุ่นอยู่แต่งาน ทำให้คนเราลืมหน้าที่ แม้กระทั่งความรู้สึกและความปรารถนาของตนเอง…”

“…แต่ละรายดูเหมือนจะหมกมุ่นครุ่นคิดอยู่แต่เรื่องส่วนตัวในปัจจุบันของตน แก้วตาและพี่กับน้องทั้ง ๓ คน ซึ่งเป็นผลแห่งการใช้ชีวิตในอดีตของคุณพ่อและคุณแม่ก็มีแต่จะถูกละเลยเหมือนไม่มีความหมายแก่ใคร…”

“แต่สิ่งเดียวที่แก้วตาต้องการเหนือสิ่งอื่นใด มิใช่ความเมตตา มิใช่ความสงสาร มิใช่แม้แต่ความเอาใจใส่จากคนเหล่านั้น หากความรักจากคุณแม่และคุณพ่อ…ซึ่งน้อยครั้งจะได้แสดงออกมาอย่างเปิดเผย ราวกับเกรงไปว่าจะเป็นการแสดงความอ่อนแอให้พวกลูกๆ เห็น และราวกับว่ามันเป็นความสุรุ่ยสุร่างฟุ่มเฟือยเหลือเกินที่จะแจกจ่ายให้แก่ลูกได้…”