ารรักษาใจนั้นทำได้หลายอย่าง นอกจากการทำสมาธิและการเจริญสติซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีแล้ว ยังมีวิธีอื่นๆ ที่ทำได้ไม่ยาก อาทิ การจินตนาการในทางบวก การแผ่เมตตา การสวดมนต์ วิธีเหล่านี้ช่วยน้อมใจให้เป็นกุศล ทำให้ปล่อยวางความปวด หรือยอมรับความเจ็บป่วย โดยไม่ปฏิเสธผลักไสหรือรู้สึกเป็นลบ (ซึ่งมีแต่จะเพิ่มความทุกข์ให้มากขึ้น)
วิธีการเหล่านี้ไม่เพียงช่วยเยียวยาใจและกาย ตลอดจนประสานกายกับใจให้เป็นหนึ่งเดียวกันเท่านั้น หากยังช่วยสานสัมพันธ์ระหว่างเรากับผู้อื่นด้วย ในยุคที่ผู้คนไม่เพียงแต่แยกกายกับใจออกจากกันเท่านั้นหากยังแยกตนเองออกจาก ผู้อื่นจนรู้สึกโดดเดี่ยว การนำกายใจ และสัมพันธภาพ มาเชื่อมประสานกันให้แนบแน่น นับว่ามีความสำคัญอย่างมาก นี้คือจุดเด่นประการหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ —- พระไพศาล วิสาโล












