อาจารย์ล้อมได้ไปกัมพูชา และการไปครั้งนั้นก็คือที่มาของ “เที่ยวปราสาทหินเมืองเขมร” ที่ปรากฏอยู่นี้. งานชิ้นนี้ไม่ได้มีลักษณะเป็นงานวิชาการ, แต่กระนั้นอาจารย์ล้อมก็ไม่ได้ทิ้งวิชาการ. ปราสาทหินทุกหลังมีชีวิตชีวาขึ้นมา เพราะการสังเกต, ข้อความรู้ต่าง ๆ นานา และอารมณ์ขันที่อาจารย์เสริมแทรกไว้เป็นระยะนั้นเอง.
นิพัทธ์พรผู้เป็นผู้เขียนร่วมในงานชิ้นนี้ เป็นลูกสาวที่ก้าวตามพ่อไปในทางหนังสือ. เธอเขียนหนังสือติดต่อกันมายาวนานและผลงานเหล่านั้นก็ไม่ใช่ว่าจะมีแต่เพียงปริมาณ, หากยังนับด้วยคุณภาพที่เห็นได้ชัดเจนตั้งแต่หน้าแรก ๆ ของหนังสือแต่ละเล่มเป็นต้นไป…เรื่อง “กัมพูชาที่ได้พบเห็น” ที่ปรากฏเป็นเล่มอยู่นี้ เป็นอีกชิ้นหนึ่งที่แสดงถึงความสามารถของเธอ
สุพจน์ แจ้งเร็ว












