เกียวโตซ่อนกลิ่น (อ่อน) (Thai-Eng-Jan) -อุทิศ เหมะมูล (พ่นขอบ)

เนื่องจากม่อนเขียน เกียวโตซ่อนกลิ่น จากประสบการณ์ของตนเองผสมผสานกับคนแปลกหน้า มันจึงเป็นความท้าทายที่จะปะติดปะต่อให้เป็นเรื่องเดียว เราจึงสามารถเข้าถึงงานชิ้นนี้ได้หลายรูปแบบ ไม่ว่าจะยอมศิโรราบให้กับความบันเทิง ติดตามวารี ตัวละครเอก ลอยล่องข้ามพรมแดน ข้ามกาลเวลา หรือไม่ก็พยายามจะหารอยต่อของความทรงจำ ซึ่งเป็นวิธีที่ผมอ่านงานชิ้นนี้ เพราะโดยปกติผมเป็นคนไม่มีสมาธินัก เวลาอ่านหนังสือหรือดูหนังมักจะคิดไปนอกเรื่อง คิดถึงที่มา หรือการอ้างอิงของผู้แต่ง เวลาผมทำหนังบางครั้งผมก็ให้นักแสดงมองกล้อง เป็นการดึงคนดูออกมาจากมายา และบอกว่าพวกคุณกำลังดูเรื่องประดิษฐ์อยู่นะอย่าคล้อยตามมาก