อาเซียนกับระบบการอภิบาลภูมิภาคในเรื่องการย้ายถิ่นแบบไม่ปกติของชาวโรฮิงญา

สารบัญ

คำนิยม
คำนำ
คำนำผู้เขียน
สารบัญภาพ กรอบ และตาราง
รายการคำย่อ

1. รัฐ องค์การระหว่างประเทศ และชาวโรฮิงญากับระบบการอภิบาลภูมิภาคในเรื่องการย้ายถิ่นแบบไม่ปกติ

ตอนที่ 1 บทบาทรัฐใน-นอกอาเซียน
2. มาเลเซียกับการทำให้เรื่องโรฮิงญากลายเป็นประเด็นระหว่างประเทศ
3. การทูตแบบผู้ประสานของอินโดนีเซียเพื่อให้ความช่วยเหลือและการพัฒนาทั่วถึง
4. ความพยายามของอองซานซูจีในการแสวงหาทางออกของเมียนมาเกี่ยวกับชาวโรฮิงญา
5. การหลีกเลี่ยงประเด็นสิทธิมนุษยชนของฟิลิปปินส์ในฐานะประธานอาเซียนปี 2017
6. มุมมองของสิงคโปร์ในฐานะประธานอาเซียนปี 2018 และบทบาทคนกลางที่ซื่อสัตย์ที่มุ่งให้เกิดการส่งกลับด้วยความสมัครใจ
7. ไทยในฐานะประเทศเพื่อนบ้านที่ให้ความช่วยเหลือเพื่อการพัฒนาและการตั้งถิ่นฐานใหม่ในรัฐยะไข่
8. บังกลาเทศ: ประเทศที่แบกรับภาระผู้ย้ายถิ่นชาวโรฮิงญา
9. มหาอำนาจกาบมุมมองที่ต่างกันในแก้ไขปัญหาชาวโรฮิงญา: อินเดีย จีน สหรัฐอเมริกา

ตอนที่ 2 ระบบการอภิบาลการย้ายถิ่นแบบไม่ปกติระดับภูมิภาค
10. กระบวนการปรึกษาหารือระดับภูมิภาค (RCPs) นอกกรอบการทำงานของอาเซียน: กระบวนการบาหลี (Bali Process)
11. กลไกและกระบวนการเชิงสถาบันในกรอบอาเซียน
12. บทบาทของรัฐอาเซียนในการสร้างเวทีเจรจาร่วมกัน
13. บทบาทของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียอื่นๆ

ตอนที่ 3 ไทยในอาเซียนกับอนาคตการย้ายถิ่นแบบไม่ปกติของชาวโรฮิงญา
14. แนวคิดของ ดร.สุรินทร์ พิศสุวรรณ: บทบาทของอาเซียนในการแก้ไขปัญหาและวิกฤตการณ์ในภูมิภาค
15. ข้อเสนอแนะสำหรับประเทศไทยในฐานะประธานอาเซียนปี 2019

บรรณานุกรม
ประวัติผู้เขียน