หนังสือเล่มนี้ไม่ใช่บทกวีแต่ผมใช้มันเป็นที่ระบายออกของความคิดที่ถูกแบ่งเป็นวรรคเป็นตอนไม่ได้มี ฉันทลักษณ์ สัมผัสใน สัมผัสนอกหรือสัมผัสที่ห่างไกล มาบังคับ ผมไม่อาจหาญกล้าเรียกตัวเองว่าเป็นกวี หากบทกวีเป็นที่แสดงความงามของภาษาผมคงเป็นปีศาจร้ายคอยทำลาย ขอคารวะกวีตัวจริงทุกท่านขอบคุณทุกความคิดและแรงบันดาลใจของคุณผู้อ่านน้อมรับทุกคำติชม
สารบัญ
– สิ่งที่สวยงามมักจะอยู่ไกลออกไป
– ห้องกว้าง
– งานของเธอ
– รถสปอร์ต
– รูปบนผนัง
– ห้องเก็บของ
– จูบ
– เราเลิกกัน
ฯลฯ












