นวนิยายเรื่อง “สะพานขาด” (The Bridge on the Drina)
บรรยายถึงชะตากรรมและความทุกข์ทรมานที่ประวัติศาสตร์
ได้มอบให้ชาวบอสเนีย (บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา)
ตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 16 ถึงตอนตันศดวรรรษที่ 20 (สงครามโลกครั้งที่ 1)
อย่างชัดเจนและอย่างต่อเนื่อง
จนทำให้อีโว อันดริช (Ivo Andric) ได้รับรางวัลโนโบลในปี 1961
สะพานหินขนาดใหญ่บนใจกลางคาบสมุทรบอลข่าน (Balkan Peninsula)
ซึ่งสร้างขึ้นเมื่อเกือบ 5 ศตวรรษก่อน
โดยมหาเสนาบดีแห่งจักรวรรดิออตโตมัน (Ottoman Empire)
คือฉากที่ใช้เป็นหลักในนวนิยายเรื่องนี้ของอีโว อันดริช
สะพานแห่งนี้ทำหน้าที่เป็นผู้เฝ้ามองและเป็นพยานถึงชีวิตผู้คนจำนวนมหาศาล
ที่เกี่ยวข้องและเกิดขึ้นและผ่านพ้นไปบนสะพาน
นำเสนอเรื่องราวที่ครอบคลุมหลายชั่วอายุคน หลายเชื้อชาติและหลายศาสนา
ตั้งแต่ราดิซาฟ ผู้นำชาวนาที่พยายามขัดขวางการก่อสร้าง
และถูกประหารชีวิตโดยการเสียบด้วยเหล็กแหลมประจานไว้บนจุดสูงสุดของสะพาน
จนถึงฟาตา บุตรสาวของนักธุรกิจใหญ่ของเมือง
ซึ่งกระโดดจากราวสะพานเพื่อหนีการแต่งงานแบบคลุมถุงชน
ไปจนถึงมิลาน ผีพนันผู้เสี่ยงเดิมพันด้วยทรัพย์สินทุกอย่าง
ในการเล่นการพนันกับปีศาจคู่ต่อสู้เป็นเกมสุดท้ายบนสะพาน
รวมถึงเฟตุน ทหารหนุ่มที่แลกความหลงลืมในฤดูใบใม้ผลิกับชีวิตของตัวเอง




















