สมองใหม่ เล่ม 1 (The Ending of Time Part 1)

บทสนทนาสำคัญระหว่างผู้นำทางจิตวิญญาณผู้ยิ่งใหญ่และนักฟิสิกส์นามกระเดื่องที่ให้ความกระจ่างแก่ปัญหาอันเป็นรากฐานของการดำรงอยู่ของมนุษย์ โดยเริ่มต้นด้วยคำถามว่า “มนุษยชาติเดินผิดทางหรือ จึงเป็นเหตุให้เกิดการแบ่งแยก ความขัดแย้งและการทำลายล้างอย่างไม่สิ้นสุด?” คำถามนี้นำไปสู่การสำรวจธรรมชาติของความเป็นมนุษย์ความสัมพันธ์ของบุคคลกับสังคม อีกทั้งค้นหาความกระจ่างแจ้งใหม่ว่าด้วยกระบวนความคิดของมนุษย์ ความตาย การตื่นขึ้นของการเห็นแจ้ง ระเบียบแห่งจักรภพและปัญหาของจิตที่แบ่งแยก

กฤษณมูรติ และ เดวิด โบฮ์ม เจาะลึกเข้าสู่คำถามว่า “ต้นตอที่แท้จริงของความขัดแย้งของมนุษย์ คือการที่ปัจเจกบุคคลไม่มีความสามารถเผชิญกับความเป็นจริงภายในจิตใจที่เราทั้งหญิงและชาย เป็นอยู่จริงๆ จึงต้องหันไปสร้างเป้าหมายอันเป็นมายาที่ไม่มีอยู่จริงแล้วพยายามที่จะมีจะเป็นไปตามเป้าหมายนั้น ใหม่หรือเปล่า”

เพราะเหตุใดมนุษยชาติจึงทำให้ความคิดสำคัญอย่างยิ่งยวดในทุกบริบทของชีวิต เรายอมให้ความคิดความรู้สึกซึ่งเป็นเนื้อเดียวกันกับกาลเวลาเข้ามามีบทบาทในเรื่องที่ประณีตลุ่มลึกไม่เหมาะสมที่จะใช้ความคิด ใช่ไหม เราจะชะล้างจิตจาก “สิ่งสั่งสมของกาลเวลา” และทะลวงผ่าน “แบบแผนการกระทำที่เอาตนเป็นศูนย์กลาง” ได้อย่างไร บุคคลผู้เห็นแจ้งเป็นอิสระจากตัวตนจะช่วยคนอื่นๆ ให้เป็นอิสระจากโลกแห่งมายาได้หรือ การเห็นแจ้งจะซ่อมแซมฟื้นฟูสมองและรักษาสภาพที่ถูกทำลายจากการดำเนินชีวิตผิดๆ มา ปีแล้วปีเล่าได้หรือ

The Ending of Time สรุปว่าแม้มนุษย์เดินผิดทางมาโดยตลอด ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางรอดและยืนกรานอย่างถึงที่สุดว่ามนุษย์สามารถเปลี่ยนแปลงได้อย่างถอนรากถอนโคน แต่ทว่าต้องไปพ้นจากประโยชน์ตน เพื่อยังประโยชน์ส่วนรวม และในที่สุดก้าวลึกไปสู่ความเมตตาการุณ ความรักและปัญญาบริสุทธิ์ อันมีแหล่งกำเนิดอยู่ในปฐมภูมิ ซึ่งเหนือพ้นไปจากความคิด พ้นไปจากกาลเวลา อีกทั้งพ้นไปจากความว่างด้วย นั้นหมายถึงเราต้องมอบจิตมอบใจ ทุ่มเททั้งชีวิตของเรา เพื่อร่วมการสืบค้นไปจนตลอดการสนทนาระหว่าง กฤษณมูรติ และโบฮ์ม ในครั้งนี้