ยังมีความสัมพันธ์ระหว่างกษัตริย์ การสงคราม ความรุนแรง และการออกบวช
ที่ลึกซึ้งและยังไม่เป็นที่เข้าใจอย่างชัดเจนนักในประวัติศาสตร์อินเดีย ความสัมพันธ์นี้
มีรากฐานยาวนานมาตั้งแต่ในกระบวนทัศน์แบบอินเดียโบราณ ซึ่งสร้างพันธะผูกพัน
ภายในจิตวิญญาณระหว่างนักบวชกับวรรณะกษัตริย์ผู้เป็นเจ้าแห่งการบูชายัญที่รุนแรงกันทั้งสองฝ่าย…
นักบวช-นักรบเป็นเครื่องแสดงความสัมพันธ์ระหว่างวิถีการบำเพ็ญพรตกับการใช้ความรุนแรง
เป็นกลุ่มในพื้นที่สาธารณะ ในรูปของสงครามเป็นระบบการนำ ตรีศูล ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของวิถีนักรบ
ของศาสนาฮินดูกลับมาใช้ใหม่ในปัจจุบัน เกิดขึ้นจากเส้นแบ่งที่จางลงระหว่างบทบาทของกษัตริย์
กับนักบวชในประวัติศาสตร์อินเดีย ในขณะที่พิธีบูชายัญของราชสำนักเป็นการแสดงแก่สาธารณะ
มีจุดประสงค์เพื่อรักษาระเบียบ ความรุ่งเรือง และกลุ่มอำนาจในระดับจักรวาลและศักดิ์สิทธิ์
— อรชุน อัปปาดูรัย
ศีลธรรมแห่งการปฏิเสธ
#ศาสนากับความรุนแรง












