นวนิยายเรื่องใหม่ของอุทิศ เหมะมูล ว่าด้วยเรื่องความแตกต่างทางการเมืองและตัวตนของปัจเจกในการแสวงหาและเข้าถึงคุณค่าทางศิลปะ อันเป็นแกนสำคัญที่ดำเนินขนานควบคู่กันไป ตัวละครเอกเป็นศิลปิน ที่ตลอดช่วงชีวิตพบผ่านปรากฏการณ์รัฐประหารมาแล้ว 3 ครั้ง (2535, 2549 และ 2557)
ในเรื่องเล่า อุทิศเสนอภาพซ้อนทับระหว่างเรือนร่างกับประเทศ ร้อยเกี่ยวด้วยรักและใคร่ เพื่อประกอบรูปร่างผสานกันให้เห็นชั้นเชิงของการเคลื่อนไหวร่างกาย ความเป็นชาติ และความทรงจำทางประวัติศาสตร์
ในนวนิยาย ความรักและใคร่แปรเปรียบเป็นภาพเหตุการณ์รุนแรงทางการเมือง และในโลกของนวนิยายเรื่องนี้คือการนำเสนอปัญหาและปัจจัยหลายสิ่งหลายอย่างที่ทบซ้อนเป็นเชิงชั้นในสังคมไทยยุคปัจจุบัน


















