มาร์โควัลโด หรือ ฤดูกาลในเมือง

เรื่องสั้นๆ 20 เรื่อง ของกรรมกรนามว่ามาร์โควัลโด ผู้ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองใหญ่แห่งหนึ่งในอิตาลี เมืองที่ทันสมัยเพราะเศรษฐกิจแต่แห้งแล้งและชวนห่อเหี่ยวใจแห่งนี้ เปลี่ยนโฉมหน้าไปภายใต้เสื้อคลุมแห่งฤดูกาลทั้งสี่ ทั้งฤดูใบไม้ผลิซึ่งนำความอุดมสมบูรณ์มาให้ ฤดูร้อนบางทีก็ร้อนเกินไปจนต้องหาทางคลายร้อน ฤดูใบไม้ร่วงส่งสัญญาณบอกให้เตรียมรับฤดูหนาว ฤดูหนาวที่มาพร้อมหิมะและโรครูมาตอยด์ ก่อนจะกลับเข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิใหม่อีกครั้ง ถึงจะขาดแคลนเงินทองและธรรมชาติในชีวิตประจำวัน แต่มาร์โควัลโดกับภรรยาและลูกๆ ก็มีวิธีซื่อๆและสุจริต (เป็นส่วนใหญ่) มาพร้อมรับมือเสมอไม่ว่าจะเป็นฤดูใดก็ตามของปี

ที่แปลกคือ ผมเริ่มรู้สึกว่าตนเองเป็นมาร์โควัลโดก็ตอนผมเขียนหนังสือเล่มนี้เสร็จนั่นแหละ ตอนผมเขียน ผมคิดว่าเขาคือตัวละครที่ออกจะชวนหัวนิดๆ ชวนเศร้าหน่อยๆ แต่ก็ต่างไปจากตัวผมมาก กระนั้น เมื่อเวลาผ่านไป…

อิตาโล คัลวีโน ใน “Letters, 1941-1985

อิตาโล คัลวีโน (Italo Calvino, 1923-1985) เกิดที่คิวบาและเติบโตที่อิตาลี บิดามารดาเป็นนักพฤกษศาสตร์ คัลวีโนเป็นแกะดำในครอบครัวที่ยกย่องวิทยาศาสตร์ว่ามีคุณค่าเหนือวรรณกรรม เขาตัดสินใจก้าวเข้าสู่โลกอักษรศาสตร์ แล้วกลายเป็นทั้งนักหนังสือพิมพ์และนักเขียนนวนิยาย สไตล์การเขียนของเขาไม่สามารถจัดประเภทได้โดยง่าย

งานขียนของเขาจำนวนมากมีกลิ่นอายที่ทำให้นึกถึงนิทาน (Our Ancestors, Cosmicomics) แต่บางครั้งเขาก็เขียนในลักษณะสัจนิยม คือสังเกตความเป็นไปในฉากและชีวิตของผู้คน (Difficult Loves) บางเรื่องเช่น หากค่ำคืนหนึ่งในฤดูหนาว นักเดินทางคนหนึ่ง ถูกเรียกว่าเป็นงานในแนวหลังสมัยใหม่ที่ใคร่ครวญเกี่ยวกับวรรณกรรมและการอ่าน ขณะที่บางชิ้นก็ถูกแปะป้ายว่าเป็นสัจนิยมมหัศจรรย์ และยังมีชิ้นอื่นๆ ที่เป็นคล้ายนิทานพื้นบ้าน อีกทั้งชิ้นที่ถูกเรียกง่ายๆ ว่าเป็นงานสมัยใหม่

ปฏิเสธไม่ได้ว่าคัลวีโนเป็นนักเขียนที่พยายามแสวงหาแนวทางใหม่ๆ ในการเขียนงานอย่างสม่ำเสมอและขึ้นชื่อว่าเป็นนักเขียนทดลองมือฉมัง