มนุษย์ที่แท้ : มรรควิถีของจางจื๊อ (ปกแข็ง)
จางจื๊อ : เขียน | ส.ศิวรักษ์ : แปลและเรียบเรียง
มนุษย์ที่แท้ในความหมายของข้าพเจ้านั้น ไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่สมบูรณ์เพียบพร้อมถึงที่สุด สำหรับข้าพเจ้าแล้ว มนุษย์ที่แท้ก็คือคนธรรมดาๆ นี่เองคือคนธรรมดาๆ ที่เดินอยู่ตามถนนหนทาง คือคนที่รู้จักทำผิดพลาดคนที่ยังมีกิเลสและความบกพร่อง พูดง่ายๆ ก็คือสามัญชนที่มีทั้งดีและชั่วอยู่ในตัวเอง การที่คนเราดีเกินไปนั้นออกจะทำให้รู้สึกอึดอัด การที่คนเรารู้จักผิดพลาดได้บ้างนั้นเป็นของดี เพราะเราจะไม่สามารถเข้าใจชีวิตได้เลย ถ้าเราปฏิเสธที่จะยอมรักความชั่วร้ายที่แฝงอยู่ในตัวเรามาตั้งแต่ต้น ความเลวและความบกพร่องของตนเองไม่ใช่สิ่งที่จะต้องปฏิเสธและขับไล่ไสส่งมันไป หากจะต้องเฝ้าดูและเรียนรู้จากมันด้วยดวงใจที่ตระหนักจนสามารถยอมรับและรู้เท่าทันมันได้ในที่สุด ความหมายของมนุษย์ที่แท้ก็อยู่ตรงนี้เอง
-พจนา จันทรสันติ
สารบาญ
คำนำสำนักพิมพ์
คำแถลงของสำนักพิมพ์ ในการพิมพ์ครั้งที่หก
คำปรารภของผู้แปล
คำนำ
บันทึกถึงผู้อ่าน
บทนำ
– ต้นไม้ที่ไร้ประโยชน์
– คนขายหมวกกับพระราชาที่สามารถ
– ลมหายใจแห่งธรรมชาติ
– มหาวิชา
– สาระสำคัญ
– เช้าสามเย็นสี่
– เฉือนงัว
– ไก่ฟ้ากับคนขาเดียว
– ถีอบวชที่หัวใจ
– เพื่อนสามคน
– ศพเล่าจื๊อ
– ขงจื๊อกับคนบ้า
– มนุษย์ที่แท้
– แปรรูป
– คนเกิดในเต๋า
– สองราชและอรูป
– เจาะตู้นิรภัย
– ปล่อยสิ่งต่างๆ ไว้ตามสภาพ
– คนที่สมควรเป็นกษัตริย์
– เต๋านั้นลุ่มลึกเพียงใด
– ไข่มุกหาย
– จุดเริ่มต้นอยู่ในจุดจบ
– ประวัติศาสตร์ไม่จารึกชีวิตที่สุขสมบูรณ์
– คนน่าเกลียด
– ศัตรูทั้งห้า
– กรรมอกรรม
– หวั่นอ๋องกับช่างทำล้อ
– อุทกภัยในฤดูใบไม้ร่วง
ฯลฯ

![มนุษย์ที่แท้ : มรรควิถีของจางจื๊อ (ปกแข็ง) [หนังสือสภาพ 70%] (ส.ศิวรักษ์)](https://kledthai.com/wp-content/uploads/2026/02/226960-7JxqRw8K72GcsFWjgWAXnB_compressed.webp)










