ผมอ่านหนังสือเล่มนี้ด้วยการตื่นตะลึงและตื้นตันใจ อาจารย์สุวินัยเขียนหนังสือเล่มนี้ได้อย่างถึงเลือดถึงเนื้อ จะมีก็แต่ผู้ที่ผ่านการฝึกฝนตนเองอย่างหนัก ผ่านมรสุมร้อนหนาวมาจนนับฤดูกาลไม่ถ้วนเท่านั้นจึงจะสามารถเขียนหนังสือเยี่ยงนี้ได้
คำแต่ละคำ ประโยคแต่ละประโยคที่ถูกถ่ายทอดออกมาผ่านปลายปากกาของอาจาย์ไม่ต่างจากลายตวัดของพู่กันจีนบนผืนผ้า ทั้งคมคายและอ่อนช้อย ทั้งงดงามและลุ่มลึก ผสมผสานทั้งภูมิปัญญาและสุนทรียภาพอย่างลงตัว
หนังสือเล่มนี้จึงไม่ใช่แต่เพียงการนำเสนอกลยุทธ์ในการดำเนินชีวิตในโลกยุคปัจจุบันอย่างเท่าทัน แต่หนังสือเล่มนี้ยังก้าวไปสู่การเสนอคำตอบต่อคำถามของคนหนุ่มสาวร่วมสมัยว่า เราควรจะมีชีวิตและใช้ชีวิตอย่างไร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภายใต้ระบบเศรษฐกิจการเมืองและสังคมที่เป็นอยู่












