ภาษาอังกฤษนะเหรอง่ายจะตาย English is easy

อีกสิ่งหนึ่งที่เราต้องยอมรับก็คือ เราไม่ได้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองควบคู่กับภาษาแม่ของเรา เราจึงต้องยอมรับข้อจำกัดตรงนี้ หากคนในสังคมเราพูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาคู่กับภาษาไทยของเรา เราก็จะไม่มีปัญหาเรื่องการเรียนการสอนภาษาอังกฤษกันหรอก เพราะทุกคนจะถูกบังคับให้พูดโดยปริยายเราจึงสรุปได้เลยว่า เราชาวไทยนั้นต้องเหนื่อยกันเป็นสามเท่าสี่เท่าเพราะเราขาดโอกาสในขณะที่ประเทศอื่นเช่น ฟิลิปปินส์ อินเดีย เขาใช้ภาษาอังกฤษควบคู่กันไป ลองสังเกตเพื่อนที่เป็นคนจีนที่บ้านพูดจีนดู พวกนี้ไม่ต้องไปเรียนที่ไหนหรอก ฟังพ่อแม่ปู่ย่าตายายพูดกรอกหูเข้าทุกวัน พวกนี้ก็จะเข้าใจภาษาจีนและพูดได้ไปเอง นี่คือปัญหาของเรา หากเราต้องการจะพัฒนาการเรียนรู้การสื่อสารด้วยภาษา เราก็ต้องพูดภาษาอังกฤษกันให้มากขึ้นเมื่อมีโอกาส ป้ายต่างๆ ก็ทำเป็นสองภาษาซะ เรียกว่าสิ่งแวดล้อมอะไรที่สามารถทำเป็นภาษาอังกฤษก็จับเอามาให้หมดนั่นแหละ เรากำลังเริ่มเปลี่ยนแปลงกระบวนการการเรียนรู้แล้ว และที่สำคัญที่สุดก็คือ เราต้องให้ผู้เรียนรับรู้ปัญหาข้อจำกัดและทางแก้ด้วย เมื่อผู้เรียนรู้ปัญหานี้แล้ว ก็จะได้กำหนดบทบาทของตัวเองถูก และรู้ว่าควรจะต้องทำอย่างไรเพื่อพัฒนาบทบาทหน้าที่ของตัวเองให้ถูกทิศถูกทาง