ภาษากับการเมือง ความเป็นการเมือง

รางวัล TTF AWARD เกียรติยศ ประจำปี 2555

 

หนังสือเล่มนี้เป็นงานวิชาการสำคัญที่นำเสนอและอธิบายเนื้อหาและทฤษฎีของบรรดานักคิดแนววิพากษ์อันจัดอยู่ในฝ่ายสำนักหลังสมัยใหม่ได้อย่างลึกซึ้งและรอบด้าน เป็นการวางหมุดหมายที่สำคัญต่อพัฒนาการของการศึกษาวิชารัฐศาสตร์ในสังคมไทย ให้ก้าวทันและร่วมส่วนในการวิเคราะห์ค้นคว้าและวิพากษ์เรื่องของการเมืองอย่างไม่หยุดนิ่งหรือจมปลักในวังวนแห่งความล้าหลัง

 

หนังสือเล่มนี้เสนอการมองและวิเคราะห์และความเข้าใจในปัญหาที่อยู่ในปริมณฑลของการเมืองแบบใหม่ที่แตกต่าง กระทั่งตรงข้ามกับแนวทาง วิธีการ และทฤษฎีที่นักรัฐศาสตร์เคยใช้ในการศึกษาวิเคราะห์และทำความเข้าใจปัญหาการเมืองแบบเก่าโดยสิ้นเชิง แทนที่การศึกษาผ่านสถาบัน องค์กรและตัวผู้นำหรือผู้ตามในการปฏิบัติทางการเมือง ผู้เขียนเสนอแนวทางและวิธีวิทยารวมถึงปรัชญาในการมองการเมืองเสียใหม่ กล่าวคือการใช้ภาษามาเป็นกุญแจสำหรับไขเข้าไปสู่การศึกษาและวิเคราะห์ปัญหาการเมือง ที่สำคัญคือทำให้เห็นถึงการปลดปล่อยการเมืองออกจากพันธนาการและการตีความโดยอำนาจภายนอก ทำให้บุคคลซึ่งเป็นเจ้าของคำพูด/ภาษา สามารถดึงการเมืองกลับมาเป็นของเขาได้…..บางตอนจากคำประกาศเกียรติคุณ

 

สารบัญ

 

บทนำ : ภาษากับการเมือง (Introduction: Language and Politics)

1. ทฤษฎีภาษา/ภาษาทฤษฎี (The Theory of Language/The Language of Theory)

– สำนักปฏิฐานนิยมเชิงตรรกะ (Logical Positivism)

– แนววิเคราะห์ภาษาธรรมดา (Ordinary Language Analysis)

– แนววิเคราะห์คำที่เป็นปัญหา (The Analysis of Essentially Contested Concepts)

– สัญวิทยา (Semiology)

– สำนักหลังโคงสร้างสมัยนิยม (Post-Structuralism)

2. การเมืองของภาษา/ภาษาของการเมือง (The Politics of Language/The Language of Politics)

– ฌาคส์ ร็องซีแยร์กับสุนทรียศาสตร์ของการเมือง (Jacques Ranciere and the Aesthetics of Politics)

– ชีลส์ เดอเลิซกับอำนาจของภาษา (Gilles Deleuze and the Power of Language)

– ภาษาของอำนาจ (The Language of Power)

– ภาษาวิชาการ (Academic Language)