ผู้คนแถวบ้าน
(People from My Neighbourhood)
ฮิโรมิ คาวาคามิ (Hiromi Kawakami) เขียน
กนกวรรณ เกตุชัยมาศ แปล
สำนักพิมพ์กำมะหยี่ พิมพ์ครั้งที่ 1 พฤษภาคม 2567
ฟรี! ที่คั่นหนังสือและโปสต์การ์ดในเล่ม
.
ยี่สิบหกเรื่องเล่าสั้นๆ เกี่ยวพันกับผู้คน สัตว์ ผี และอื่นๆ ที่ไม่อาจระบุได้ในละแวกบ้าน
.
เด็กน้อยอาศัยอยู่ใต้ต้นไม้ ชายชราสองเงา บ่อนพนัน แมลงวันที่ตอมหมู บ้านดนตรีที่เปิดต้อนรับเฉพาะเจ้าของวันเกิด ชมรมนักฝัง นักการทูตลึกลับกับทะเลสาบที่ไม่แน่ใจว่ามีหรือเปล่า คุณลุงรองเท้าแดงนำโชค เพื่อนสาวแสนเฮี้ยว พี่สาวคนทรง หมาคำที่ทั้งเห่าทั้งกัด เป็นอาทิประหลาดล้ำ ฉลาด ลึกลับ อัศจรรย์
.
บ้านดนตรีอยู่ติดกับสวนสาธารณะ กำแพงเป็นสีช็อกโกแลตกระเบื้องสีแดงชาด ส่วนประตูกับหน้าต่างที่ยื่นออกไปนอกตัวบ้านเป็นสีน้ำตาลอ่อน มีลักษณะที่พูดยากว่าโดยรวมแล้วคือบ้านสไตล์ไหน
.
บ้านนี้ไม่มีป้ายชื่อ พอถึงฤดูร้อน ต้นทานตะวันจะขึ้นเบียดเสียดกันแน่นขนัดในสวน โดยมีต้นการบูร แบล็กโลคัสต์ สนเรดวู้ค และต้นพลับที่ปลูกอยู่รอบๆ ช่วยเพิ่มความเชียวชอุ่มสวนแห่งนี้ได้รับการบำรุงรักษาเป็นอย่างดีอยู่เสมอ แต่กลับไม่เคยมีใครเห็นเจ้าของบ้านที่คอยดูแลต้นไม้ใบหญ้า
.
มีเพียงเจ้าของวันเกิดเท่านั้นที่จะมีสิทธิไปเยือนบ้านดนตรี เมื่อถึงวันเกิดของตัวเอง และหากไม่ไปยืนหน้าบ้านดนตรีในวันเกิดเวลาบ่ายสามโมงพอดี ประตูบ้านก็จะไม่เปิดให้เด็ดขาด
.
เกี่ยวกับผู้เขียน
ฮิโรมิ คาวาคามิ (Hiromi Kawakami) นักเขียนหญิงชาวญี่ปุ่น มีชื่อเสียงระดับนานาชาติ จากผลงานที่ขึ้นชื่อว่ามีเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร เกิดเมื่อปี 1958 ที่กรุงโตเกียว เริ่มต้นทำงานเป็นบรรณาธิการ ก่อนจะผันตัวมาเป็นนักเขียนนิยายชั้นนำและนักวิจารณ์วรรณกรรมฝีปากกล้า งานเขียนของเธอได้รับรางวัลมากมาย ตั้งแต่รางวัล Akutagawa สำหรับนักเขียนหน้าใหม่ จากเรื่อง ‘เหยียบงู’ ในเล่ม บันทึกฝันในคืนแสนสั้น (ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์กำมะหยี่) และรางวัล Tanizaki จากเล่ม กระเป๋าหนึ่งใบกับหัวใจที่ว่างเปล่า (ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์เอิร์นเนส) สำหรับในประเทศไทย นอกจาก ผู้คนแถวบ้าน เล่มนี้แล้ว ผลงานที่ได้รับการแปลแล้วเล่มอื่นๆ คือ ความไม่เรียบของความรัก (ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ซันเดย์ อาฟเตอร์นูน) และความรักทั้งสิบของนิชิโนะ (ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์กำมะหยี่)
.
เกี่ยวกับผู้แปล
กนกวรรณ เกตุชัยมาศ ไปเรียนต่อญี่ปุ่นตั้งแต่มัธยมปลาย รวมแล้วประมาณสิบปีครึ่ง ภายหลังกลับมาทำงานที่เมืองไทยก็ยังระเหเร่ร่อนไปตามที่ต่างๆ เรื่อยๆ ทั้งด้วยการเดินทางไปเยือนชั่วครั้งชั่วคราว ไปอยู่ หรือผ่านตัวหนังสือ วันเวลาเปลี่ยนผัน หลายอย่างเปลี่ยนไป ช้าบ้างเร็วบ้าง แต่สิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนคือความรักในตัวหนังสือทุกประเภท สนุกกับงานแปลหนังสือตรงที่ได้เป็นทั้งผู้อ่าน (อย่างละเอียดและหลายๆ รอบ) และผู้ถ่ายทอดในเวลาเดียวกัน ความสุขเล็กๆ อย่างหนึ่ง คือการได้ค้นพบชื่อเมืองและสิ่งละอันพันละน้อยต่างๆ (รวมถึงความรู้สึกนึกคิด) ที่ตัวเองเคยพานพบปรากฏในหนังสือที่แปล กับอีกอย่างคือความรู้สึกเหมือนค่อยๆ ถูกดึงดูดเข้าไปในโลกของตัวละครที่บางครั้งคล้ายจะอยู่ห่างกันแสนไกลหรือไม่น่ามีอยู่จริงแต่บางทีก็คล้ายจะเป็นอีกด้านหนึ่งของโลกที่เราอยู่นี่เอง


























