คุณูปการของหนังสือนี้อยู่ที่การให้ภาพชุมชนบุพกาลไท ระบุว่าชุมชนบุพกาลไทมีลักษณะเป็นชุมชนเครือญาติ ซึ่งเรียกว่า “ด้ำ”
…นับญาติทางสายแม่…ยืนยัน..การร่วมแรงกันของครอบครัวและชุมชนในการล่าสัตว์และทำมาหากิน …ขยายครอบครัวโดยการต่อเรือนออกไปเรื่อย ๆ …มีครอบครัวหลายชั่วอายุคนอาศัยอยู่เรียกว่า “จัวเรือนจัวด้ำ” …ชุมชนแบ่งที่ดินทำกินให้แก่ครอบครัวสมาชิกเป็นระยะ ๆ (repartition) ตามขนาดของครอบครัว มีประเพณีการ “เข้าถ้ำ” ที่สังคมอนุญาตให้ชายและหญิงมีความสัมพันธ์ทางเพศได้อย่างเสรี












