บาปรักหวานไม่ลืม (นวนิยายสัมพันธ์รสขมเรื่องแรกในชีวิต กิตติศักดิ์ คงคา)

หาก “ความรัก” สวนทางกับ “ความถูกต้อง”

คุณจะเลือก “ความถูกต้อง” หรือ “ความรัก”

ชะตากรรมพัดพาให้ ตุลย์ นักศึกษาเศรษฐศาสตร์ระดับหัวกะทิพบกับ พอช นักเรียนมัธยมปลาย
ที่สมัครมาเรียนพิเศษด้วยจุดประสงค์เร้นลับความสัมพันธ์ประหลาดเริ่มก่อตัวท่ามกลางเส้นขีดทางศีลธรรมมากมายความจงรัก ความลุ่มหลง ความโหยหา ความถูกต้อง และความทรงจำเมื่อความลับเปิดเผยออกมาทีละเปลาะ คนที่เฝ้ารออยู่ก็เกือบหัวใจสลายเขียนเพิ่ม เรียบเรียง และปรับปรุงจาก
Dear Dopamine ลุ่มหลงจงรัก หนังสือนวนิยายความสัมพันธ์รสขมเล่มแรกในชีวิตของ กิตติศักดิ์ คงคา

 
ถ้อยคำนักเขียน

 

            นวนิยายเรื่องนี้แปลกประหลาด….

ขณะที่ผมเขียนด้วยความรู้สึกขมมากและเป็นนวนิยายขมเล่มแรกของชีวิต

นักอ่านบางคนบอกว่าขมมาก

นักอ่านบางคนบอกว่าขมบ้าง

นักอ่านบางคนบอกว่าไม่ขมเลย

ผมอัศจรรย์ใจไม่น้อย

และพบว่านิยามของความรักคือมาตรวัดของความขมดียิ่งกว่าสิ่งใด

 

ผมคงดีใจมาก หากคุณอ่านจบและแวะมาบอกว่า…

สรุปนวนิยายเรื่องนี้ขมหรือไม่ ในความคิดเห็นของคุณ

 

                                                                                    กิตติศักดิ์ คงคา

 

ถ้อยคำบรรณาธิการ

 

บางเรื่องราวอาจผ่านพ้นไปพร้อมกับกาลเวลา แต่ความรู้สึกบางอย่างกลับยังคงอยู่ที่เดิม…

การได้กลับมาอ่านผลงานเก่า ๆ ของนักเขียนที่เรา คุ้นเคย เป็นความรู้สึกคล้ายการเปิดกล่องความทรงจำที่เก็บ รักษาเรื่องราวจากวันวานเอาไว้ ทั้งตัวละคร บทสนทนาเหตุการณ์ และความรู้สึกที่ครั้งหนึ่งเคยถูกถ่ายทอดลงบนหน้ากระดาษ รวมถึงบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ ทั้งหมดล้วนทำให้เราได้เห็นบางอย่าง
ที่อาจหล่นหายไปในระหว่างทาง

“บาปรักหวานไม่ลืม” เป็นหนึ่งในเรื่องราวเหล่านั้น

จากนวนิยายชื่อ “ลุ่มหลง-จงรัก” ที่เคยเผยแพร่บนโลกออนไลน์มาแล้วเมื่อหลายปีก่อน การนำกลับมาเรียบเรียงใหม่ในครั้งนี้ จึงไม่ใช่เพียงการปัดฝุ่นงานเก่าให้กลับมามีชีวิต อีกครั้ง หากยังเป็นโอกาสให้เราได้ย้อนกลับไปมองจุดเริ่มต้นของกิตติศักดิ์ คงคา นักเขียนที่วันนี้ผ่านการขัดเกลาทั้งฝีมือและประสบการณ์มาไกลกว่าวันนั้นมาก

แน่นอนว่า “ลายมือในวันนั้น” กับ “ลายมือในวันนี้”ไม่อาจคงที่เสมอเหมือน เมื่อเวลาผ่านไป ฝีมือของนักเขียน ย่อมได้รับการขัดเกลาให้คมชัดขึ้น แต่สิ่งหนึ่งที่ฉายชัดมา ตั้งแต่ต้น อาจไม่ใช่เพียงฝีมือ แต่เป็น “ของ”ที่อยู่ในหัว และในนิยายเรื่องนี้ ก็มี “ของ” หลายอย่างรอให้เราค้นพบ

หากจะมอง “บาปรักหวานไม่ลืม” ว่าเป็นนิยายรัก ทั่วไป ก็คงไม่ผิดนัก แต่หากใช้หัวใจอ่านไปพร้อมกับสายตาเราจะพบว่าเรื่องราวของตุลย์กับพอชกำลังพูดถึงความรักในอีกแง่มุมหนึ่ง นั่นคือ ความรักไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะใครคนหนึ่งรักใครอีกคนมากพอ หากยังต้องอาศัยเวลาความเข้าใจ และความกล้าที่จะยอมรับความรู้สึกของตัวเองและไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม บนโลกใบนี้ก็ไม่ได้มีความ รักเพียงรูปแบบเดียว และไม่มีความสัมพันธ์ใดที่สามารถใช้มาตรวัดเดียวกันตัดสินได้

นอกเหนือจากเรื่องความรัก “บาปรักหวานไม่ลืม” ยังพาเราไปพบกับมิตรภาพ ความฝัน ความรับผิดชอบ และความจริงบางอย่างของคำว่า “ครอบครัว” สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็น ส่วนหนึ่งของการเติบโต เพราะเมื่อเรารักใครสักคน สิ่งที่ต้องเรียนรู้ไม่ได้มีเพียงการดูแลความสัมพันธ์ หากยังรวมถึงการทำความเข้าใจตัวเอง และโลกที่เรากับเขาอาศัยอยู่ด้วย

การกลับมาอ่านนิยายเรื่องนี้ในวันนี้ จึงมีความหมายมากกว่าการได้พบกับเรื่องราวความรักที่เคยเกิดขึ้นเมื่อหลาย ปีก่อน หากยังเป็นการได้เห็นร่องรอยของนักเขียนคนหนึ่งในช่วงเริ่มต้น ก่อนที่วันเวลาและประสบการณ์จะค่อย ๆ หล่อหลอมให้เขาก้าวมาเป็นกิตติศักดิ์ คงคาในวันนี้

และบางที สิ่งที่ทำให้เรื่องราวจากวันวานยังคงมีความหมาย อาจไม่ใช่เพราะมันสมบูรณ์แบบในทุกแง่มุมหากเป็นเพราะครั้งหนึ่งมันเคยทำให้ใครบางคน “รู้สึก” ได้อย่างแท้จริง

แม้เวลาจะผ่านไปนานเพียงใด บางความรักก็ยังมีรสหวานที่ไม่เคยจางหาย….

 

ต้องตา ตั้งชูวงษ์

บรรณาธิการ