เขาเปิดผ้าเปลดูหน้าเพื่อนเป็นครั้งสุดท้าย…จากนั้นทุกคนก็ช่วยโกยดินจากปากหลุมใส่ลงหลุ่มจากรอบทิศทาง ร่างคนในห่อผ้าค่อยๆ เลือนหายไปทีละส่วน ไม่นานนักก็เหลือเพียงเนินดินเกิดใหม่ที่ปิดทับเรื่องราวทั้งปวง ไม่ต่างอันใดกับการจากไปของสัตว์ป่าตัวหนึ่ง…
>>พักเที่ยง
ใช่หรือไม่ว่า คนเราเมื่อถูกความเศร้าเข้ายึดครอง ชีวิตก็ไม่ได้ต้องการตรรกะเหตุผลอีกต่อไป… ในเมื่อแต่ละวันเขาไม่อาจฝืนต้านอารมณ์ที่ชอบดิ่งลึกสู่ความหมองหม่นได้ อย่างน้อยก็ขอควบคุมสีสันบรรยากาศให้ได้ดังใจ… หยดยาพิษในแก้วไวน์แล้วจิบมันอย่างละเมียดละมุน
>>คืนฝนพรำ
คนเราจะเลือกทางเดินของตัวเองได้ก็เฉพาะในตอนแรก หลังจากนั้นทางแต่ละเส้นก็จะคัดเลือกคนที่เหมาะสมกับมัน หรือดัดแปลงคนบนเส้นทางให้สอดคล้องกับมัน สุดท้ายจะเหลือแต่คนที่ใช่…
>>แผลใหม่
ในสงครามหรือในความขัดแย้งใหญ่ทุกครั้ง แต่ละฝ่ายมิได้มีเพียงคนกล้าออกมารบกัน ในทุกขบวนใหญ่โตยังมีกลุ่มชนที่แอบซ่อนอยู่เบื้องหลังคอยฉกฉวยประโยชน์จากวีรกรรมของผู้อื่น… และเมื่อเป็นดังนั้น การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ๆ จึงมักให้กำเนิดอสุรภาพที่ไม่มีใครเคยเห็นมาก่อน…
>>ทาง












