ทหารไทยมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร (อ่อน)

เรามาร่วมกันฝันถึงวันที่ประชาชนจะได้ชัยชนะเด็ดขาดเสียที

ไม่ดีกว่าหรือ เพื่อที่ว่าเราจะมีหนทางปรับเปลี่ยนกองทัพอาณานิคม

ให้เป็นกองทัพแห่งชาติ ซึ่งจะต้องอยู่ในกำกับควบคุมของรัฐบาล

พลเรือนซึ่งมาจากการเลือกตั้ง… ผมไม่อยากให้มีกองทัพปฏิวัติ

เพราะกองทัพปฏิวัติหากไม่รับใช้องค์กรปฏิวัติอย่างมืดบอด ก็รับใช้

ตนเองอย่างมืดบอดเพียงฝ่ายเดียว ผมฝันเห็นกองทัพแห่งชาติ

ซึ่งต้องอยู่ในอาณัติของประชาชน เพราะชาติจะมีความหมายอื่น

ไม่ได้นอกจากประชาชน ผมไม่ปฏิเสธภาษิตจีนที่ว่า “เตียงเดียว

แต่หลากฝัน” (One bed, diferent dreams.) ใครจะฝันอะไรก็ได้

ผมเพียงแต่ต้องการเล่าความฝันของตนเองดังๆ เท่านั้น ด้วยความ

หวังว่าจะมีประชาชนคนอื่นฝันตามบ้าง

นิธิ เอียวศรีวงศ์

ด้วยเหตุที่นิธิสนใจวิเคราะห์วัฒนธรรมไทยมาโดยตลอด งานเขียน

เกี่ยวกับทหารของนิธีจึงไม่ได้ลึกและกว้างในแง่มิติเวลา-พื้นที่เท่านั้น

หากยังลุ่มลึกด้วยการวิเคราะห์ “วัฒนธรรม” ซึ่งเป็นเครื่องพยุง

หรือเป็นเงื่อนไขปัจจัยทางความคิด เป็นไวยากรณ์ที่กำกับความ

สัมพันธ์ทางสังคมของกลุ่มบุคคลต่างๆในสังคมไทย ในหลาย

บทความ นิธิชี้ให้เห็นตาข่ายทางวัฒนธรรมขนาดมหึมาที่ครอบงำ

สังคมไทยเอาไว้ ตาข่ายนี้ถักทอขึ้นด้วยเงื่อนปมมมโนทัศน์ความ

เป็นชาติ ราชาชาตินิยม ความเป็นไทย ความสามัคคี ความสัม

เชิงช่วงชั้นที่ตั้งอยู่บนหลักการว่าคนไม่เท่ากัน ฯลฯ .. อุดมคติ

หรืออำนาจทางวัฒนธรรมเหล่านี้เองที่เอื้อให้ทหารไทยเป็น

แบบที่เป็นอยู่ในปัจจุบันได้

สำนักพิมพ์ฟ้าเดียวกัน