ดับสิ้นหนึ่งพันวันวาน (สภาพ 60%)

ไม่มีอะไรอื่นที่จะนำเราไปพ้นจากความมืดอันหนาทึบซึ่งห่อหุ้มจิตใจและบงการทิศทางของสังคมโลก เราผู้ที่ยังมืดมน ยังไม่รู้ว่าสัจจะหรือสาระสำคัญของชีวิตคืออะไร สิ่งที่กฤษณมูรติพูดนั้น ไม่เชิดชูคุณค่าสิ่งที่เรายึดถือเทิดทูน และลึกๆ ลงไปแล้วเรามีความกลัวซับซ้อนหลายชั้น หากเรากล้าตรวจสอบจะพบว่า เราไม่เพียงกลัวว่าร่างกายของเรานี้จะตายจากลูกจากหลาน จากบ้านจากช่อง หรือจากโลกนี้ไปไม่กลับมา แต่ยังกลัวด้วยว่าความเชื่อและสิ่งที่เรายึดถือทั้งหลายซึ่งสืบทอดกันมาจากอดีตจะถูกลดความสำคัญลง หรือถูกทำลายรื้อถอนไปจากจิตใจ เราจะปฏิเสธทันทีและรู้สึกไม่เห็นด้วยอย่างแรงในสิ่งที่ขัดกับความเชื่อและความคิดเห็นของเรา ผู้ที่จะอ่านเนื้อหาที่แปลมานี้ต้องเตรียมใจ เราต้องถามตัวเราเองว่า จิตของเรารู้สึกอย่างไรบ้างในขณะที่เราอ่าน การอ่านงานของกฤษณมูรติ ผู้อ่านต้องอ่านไปพร้อมๆ กับอ่านจิตของผู้อ่านเองด้วย