จ้าวแผ่นดิน

หนึ่งในนวนิยายสะท้อนปัญหาเชิงโครงสร้างของสังคมชนบทไทยภาคกลางร่วมชุดกับ “งู” “คนทรงเจ้า” และ “โคกพระนาง” อันกล่าวได้ว่าเป็น “มหากาพย์” แห่งการวิพากษ์วิจารณ์ต้นตอบ่อเกิด “เชื้อร้าย” ที่ฉกทิ้งทำลายคุณค่าชีวิตดั้งเดิม จนวิถีพื้นถิ่นวิญญาณพื้นบ้านถึงกาลล่มสลายลง

วิมล ไทรนิ่มนวล ไม่เพียงตีแผ่ถึงความฉ้อฉลมัวเมาในอำนาจของฝ่าย “พระ” และฝ่าย “ผี” ที่ต่างก็มีธาตุแท้ แสวงหาแต่ผลประโยชน์ใส่ตัวเช่นกัน โดยเฉพาะความโลภโมโทสันที่ต้องการครอบครองผืนแผ่นดินอย่างไม่มีที่สิ้นสุด เนื่องเพราะเล็งเห็นแล้วว่าจะสามารถได้รับผลประโยชน์เพิ่มจากการนี้อย่างไร

ปรารถนาแห่งด้านมืดดังกล่าวได้ก่อปัญหาสารพัดตามมา ไม่ว่าจะเป็นอาชญากรรม ความขัดแย้งแตกแยกในชุมชน ตลอดจนหายนะที่เกิดขึ้นทั่วด้าน กระทั่งอวสานแห่งชีวิต!

สภาพเยี่ยงนี้จะปฏิเสธได้อย่างไรว่ามิใช่ข้อเท็จจริงของสังคมไทยในวันนี้?

นี่คือนวนิยายร่วมสมัยของวิมล ไทรนิ่มนวลอีกเรื่องซึ่งได้รับการยกย่องอย่างสูงยิ่ง ไม่ใช่เฉพาะในส่วนของเนื้อสารอันหนักแน่นจริงจัง หากยังรวมไปถึงการเดินเรื่องที่กรชับไม่ซับซ้อน หรือยากแก่ความเข้าใจอีกด้วย

จึงไม่แปลกแต่อย่างใดกับข้อสังเกตที่ว่า ถ้าหากอยากรู้จักโฉมหน้าสังคมไทยอย่างชนิดถึงแก่นนวนิยายของวิมล ไทรนิ่มนวล เล่มนี้ คือบทสรุปแห่งคำตอบโดยตรง!