“รักคือคีตาแห่งวิญญาณ ขับขานถวายแด่องค์พระเป็นเจ้า”
ชีวิตของท่านปรมหังสา โยคานันทะ ได้แสดงลักษณะถึงการโหยหาความปิติเบิกบานและความรักจากพระเจ้า ซึ่งมีอยู่ในตัวเราทุกคน คีตาแห่งวิญญาณ หลั่งเท การรับพระเจ้าในธรรมชาติ ในมนุษย์ ในประสบการณ์ประจำวัน และในจิตวิญญาณอันรู้ตื่นแห่งสมาธิ
บทกวีนี้ส่วนใหญ่เขียนในปีแรกๆ ที่ท่านปรมหังสาโยคานันทะมาอยู่ที่สหรัฐอเมริกา งานเขียนของท่านไม่ใช่บทกวีเพ้อฝัน แต่เป็นการเปิดเผยประสบการณ์วิญญาณที่ตื่นตลอดกาลอยู่ในบรมวิญญาณตอบรับกับความอัศจรรย์ของธรรมชาติ กับความทรงจำถึงมาตุภูมิอันเป็นที่รัก กับความประทับใจล้ำลึกที่มีต่อมิตรสหายและผู้คุ้นเคย เหนืออื่นใด คือ การตอบรับการหยั่งรู้พระเจ้า เมื่อวิญญาณเป็นหนึ่งเดียวกับพระองค์
“บทกวีเสนอประสบการณ์เมื่อวิญญาณสัมผัสกับความจริงอันยิ่งใหญ่ว่าพระเจ้าทรงสถิตอยู่ทุกที่ทุกกาล ความประทับใจแรกและโดดเด่นที่สุด คือ พระเจ้าทรงอยู่กับเราเสมอ… ศิริแห่งจิตวิญญาณที่อบอวนอยู่ในผลงานทั้งหมดนี้เป็นสิ่งดึงดูดใจเราทุกคน”
– เฟรเดริค บี. โรบินสัน (Ph.D.)
อธิการบดี College of the city of New York














