กระทู้ดอกทอง (คำ ผกา) (หนังสือสภาพเก่า)

หากเราพิจารณาถึงการรับรู้ของคนในสังคม ดูเหมือนจะมีความคิดความเชื่อซึ่งเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปอยู่ว่าหลักฐานทางประวัติศาสตร์คือสิ่งสะท้อนภาพความเป็นจริงของสังคม ดังนั้นเอง แบบเรียนวิชาประวัติศาสตร์ อัตชีวประวัติตำนาน หรือกระทั่งวรรณกรรมบางเรื่อง จึงมักถูกนำมาผลิตซ้ำให้เป็นที่รับรู้ในฐานะความเป็นจริงทางการเมือง ดังจะเห็นได้ชัดจากข้อสอบข้างต้นที่ผูกโยงให้ละครเรื่องหนึ่งกลายเป็นคำตอบที่ถูกต้องที่สุดของภาพสะท้อนความเป็นไทยโดยปราศจากการตั้งคำถามถึงอคติ การทำให้จำ และการทำให้ลืม ที่มีอยู่ในละครเรื่องนั้นๆ และแน่นอนว่า ในระยะยาว ความเชื่อทางการเมืองแบบหนึ่งย่อมส่งผลต่อการกระทำของเราในฐานะคนดีของประเทศไปโดยปริยาย ภาวะที่เกิดขึ้นทำให้นึกถึงหนังสือเล่มนี้ที่ชื่อ กระทู้ดอกทอง ซึ่งเขียนโดยนักเขียนคำเมืองฝีปากกล้า ลักขณา ปันวิชัย ภายใต้นามปากกา “คำ ผกา” ที่แปลว่า “ดอกทอง” (หรือจะเรียกเธอว่าเป็นนักดอกทองวิทยาก็ได้) เป็นหนังสือรวมบทวิจารณ์นวนิยาย “น้ำเน่า” ที่เขียนขึ้นต่างยุคต่างสมัย โดยดัดแปลงมาจากข้อเสนอในร่างวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกที่ญี่ปุ่นของคำ ผกา เอง…