แม่ทัังชีวี : นวนิยายร้อยกรองในวาระชาตกาล 100 ปี แม่บัวขาว วิทูธีรศานต์ – ชมัยภร แสงกระจ่าง

แม่ทัังชีวี

นวนิยายร้อยกรอง ของ ชมัยภร แสงกระจ่าง

ในวาระชาตกาล 100 ปี แม่บัวขาว วิทูธีรศานต์

ภาพวาดปกและภาพประกอบโดย ศักดิ์สิริ มีสมสืบ

สำนักพิมพ์คมบาง พิมพ์ครั้งแรก มีนาคม 2569

ปกอ่อน ขนาด A5 – ปกปีก

264 หน้า 299 บาท

ฟรี! ที่คั่นหนังสือและโปสต์การ์ดในเล่ม

.

“แม่เคียงข้างปลอบขวัญและให้ใจ

ทุกครั้งที่เกิดใดใครวิกฤติ

แม่ร่วมทุกข์ร่วมสุขทุกทางทิศ

แม่ปัดเป่าภัยพิษ พินิจตรอง”

.

คำนำสำนักพิมพ์

นวนิยายร้อยกรอง ของชมัยภร แสงกระจ่าง เป็นการสร้างเรื่องแต่งจากความชอบเขียนร้อยกรองกับความเชี่ยวชำนาญในการเขียนนวนิยาย ซึ่งนักเขียนได้เคยสร้างผลงานไว้แล้วใน ขวัญสงฆ์ และ ตลาดดอกไม้บาน และเล่มนี้คือ แม่ทั้งชีวี ที่เขียนขึ้นในวาระชาตกาล 100 ปี แม่บัวขาว วิทูธีรศานต์ ผู้เป็นแม่ของนักเขียน เป็นเสมือนนวนิยายรำลึกบูชารักของแม่ที่มีต่อลูกและแสดงออกถึงความรักของลูกที่ยังคงมีให้แม่ไม่เสื่อมคลาย

.

แต่หากจะบอกว่า แม่ทั้งชีวี มีเนื้อหาเกี่ยวกับแม่ของนักเขียนก็ไม่เชิงนัก เพราะในเรื่องเล่าและความเป็นแม่นั้น หากอ่านแล้วย่อมได้มองเห็นภาพแม่อย่างเป็นสากล รักอันไม่มีเงื่อนไข อดทนและสละทุกอย่างเพื่อลูกได้ แต่ที่ลึกซึ้งไปกว่านั้นคือ การสะท้อนภาพของครอบครัวชนชั้นกลางระดับล่างในต่างจังหวัด ที่ต้องดิ้นรนและมุ่งมั่น ‘ยกระดับ’ ครอบครัวด้วยการศึกษา รายละเอียดในชีวิตของสามพี่น้อง-ลูกสาวของแม่นั้น สะท้อนชีวิตของเด็กที่เติบโตมาในช่วงสังคมยุคสมัยหนึ่งที่การศึกษานำทางชีวิต ในขณะเดียวกันก็บันทึกประวัติศาสตร์ภาคประชาชนไว้อย่างละเอียดด้วยสายตาของมนุษย์ปุถุชนเล็กจ้อย ที่เป็นเพียงผืนหญ้าที่ถูกย่ำเหยียบทุกคราไป

.

ทว่า ความเป็นแม่นั้นยิ่งใหญ่เกินจะกล่าวขานบอกเล่าได้หมดในนวนิยายเรื่องเดียว

หวังว่า แม่ทั้งชีวี จะทำให้ผู้อ่านได้มองถึงความรักที่แท้ และเข้าใจถึงธรรมแห่งชีวิต

-สำนักพิมพ์คมบาง

.

บางส่วน จากนักเขียน

ฉันตั้งใจจะเขียนคำนำอยู่ แต่จู่จู่แม่ก็มาเขียนต่อ ตกกะใจแม่นะ แม่มาหยอกล้อ ก็เลยขอยืนยันด้วยดวงใจ ที่เขียนเรื่องขึ้นมาเพราะอยากเล่า อยากให้ใครใครเขาเข้าใจได้ ว่าแม่ของฉันนี้ดีกระไร เป็นแม่ผู้ยิ่งใหญ่ชั่วชีวา แม่ฉันชื่อบัวขาว วิทูธีรศานต์ มีชีวิตดั่งตำนานอันแก่กล้า บัดนี้ครบชาตกาลวันเวลา ร้อยหนึ่งปีผ่านมาขอประณต เล่าเป็นกลอนอ่อนหวานสะท้านสะเทือน ให้โลกเลื่อนลั่นอยู่ไม่รู้หมด จารจารึกเอาไว้ใดรันทด จารปรากฏชีพชัดถนัดนัก ขออุทิศแด่แม่และแด่พ่อ ผู้ให้การเกิดก่อต่อตระหนัก กลอนใดดีโดดเด่นเป็นที่รัก จงเป็นศักดิ์เป็นศรีของชีวา แม้ว่าแม่ทั้งโลกเป็นเช่นนี้ แม่คนดีของฉันเป็นยิ่งกว่า ขอให้คำทุกคำที่ร่ำมา สืบคุณค่าคำว่าแม่แท้จริงเทอญ

-ชมัยภร แสงกระจ่าง, พฤศจิกายน 2568