เฮ็ทเธอร์แม่ยอดรัก

สาวน้อยกัดริมฝีปากเต็มแรง โธ่..โคล นี่ถ้าโคลอยู่ที่นี่..ตรงนี้..เธอคงจะไม่ต้องหวั่นเกรงกับอะไรทั้งสิ้น..!

น้ำเสียงเย็นเฉียบเกรี้ยวกราดดังทะลุเข้าไปในความหม่นหมองเฮ็ทเธอร์กะพริบตาปริบ ตกใจผงะ ตัวแข็งขึ้นมาในทันใด ตะแคงเอียงๆ หันไปทางประตูทางทิศทางที่มาของเสียง

“ผมไม่ต้องการฟังคำแก้ตัวอะไรทั้งสิ้น!” เสียงว่ากราด “อยากรู้แค่ว่าทำไมถึงไม่มีใครแจ้งให้ผมทราบ!”

โคล! เธอดีดตัวผึง ลุกขึ้นนั่งตัวตรง ผ้าห่มเลื่อนหลุดเผยให้เห็นชุดคนไข้หลวมๆ ไร้รูปทรงที่ทางโรงพยาบาลสวมให้ เฮ็ทเธอร์หันขวับไปที่ประตูอย่างใจจดจ่อ ได้ยินเสียงงึมงำเบาๆ ก่อนประตูจะเปิดผลัวะและพี่ชายบุญธรรมของเธอก็ก้าวฉับๆ เข้ามาข้างใน..