กระดูกสันหลังของหนังสือคือสิ่งสุดท้ายที่คงเหลือ – Shasendo Yuki / ธีรัตต์ ธีรพิริยะ

กระดูกสันหลังของหนังสือคือสิ่งสุดท้ายที่คงเหลือ

本の背骨が最後に残る

The Spine of The Book is The Last one left

ชาเซ็นโด ยูกิ (Shasendo Yuki) เขียน

ธีรัตต์ ธีรพิริยะ แปล

สำนักพิมพ์ปลาคาร์ป

พิมพ์ครั้งที่ 1 ธันวาคม 2568

ปกอ่อน มีแจ๊คเก็ตหุ้มปก

ใช้ปกเดียวกับฉบับภาษาญี่ปุ่น (สวยสุดๆ)

.

จากปกหลัง

การเผาหนังสือคือความเริงรมย์สูงสุดฉันใด

การเผามนุษย์ก็เป็นความน่าอภิรมย์ขั้นสุดฉันนั้น

.

ณ ประเทศนี้สิ่งที่เรียกว่าหนังสือคือมนุษย์ผู้กักเก็บเรื่องเล่าไว้กับตนเอง

หนังสือหนึ่งเล่มจะบรรจุได้เพียงหนึ่งเรื่องราว

และเมื่อใดที่หนังสือเล่มนั้นพบข้อผิดพลาด

มันจะถูกเผาทำลายทิ้ง

นักเดินทางผู้หนึ่งได้พบกับ โทว หนังสือตาบอดผู้แหกกฎ

และบรรจุเรื่องเล่าไว้ถึงสิบเรื่องด้วยกัน

.

เพราะเหตุใดทำไมผู้คนที่นี่ถึงได้หมกมุ่นและคลั่งไคล้กับการเป็นหนังสือมากเช่นนี้

The Spine of The Book is The Last one left

นวนิยายรวมเรื่องสั้นสุดวิจิตรที่มาพร้อมกับความสิ้นหวัง

.

โลกที่เชื่อว่ามนุษย์ผู้ละสังขารจะทิ้งร่างไปเป็นสัตว์อื่น

ฝันร้ายของเด็กสาวผู้รู้สึกตัวขึ้นมาก็พบกับการไล่ล่าที่ไม่มีวันจบสิ้น

ราชินีแห่งความเจ็บปวดผู้น้อมรับความทรมานจากข้าบริวาร

สายฝนมรณะ

สถานบำบัดกับการรักษาสุดสะพรึง

…

สารบัญ

-กระดูกสันหลังของหนังสือคือสิ่งสุดท้ายที่คงเหลือ

-ตายไปใครเล่าจะรู้ศพ

-ดอปเพิลเยเกอร์

-ปกรณัมการสมรสของราชินีแห่งความเจ็บปวด

-ตำนานเจ้าหญิงปลาทอง

-เทวบำบัด

-อันว่าหนังสือก่อร่างสร้างเล่มจากกระดูกสันหลัง

.

“…ตอนเห็นภาพปกเล่มนี้ครั้งแรกก็รู้สึกว่าทำไมปกถึงสวยขนาดนี้นะ (จนเป็นเหตุให้ตัดสินใจใช้ปกต่างประเทศในที่สุด) แล้วไหนจะชื่อเรื่องกระดูกสันหลังของหนังสือคือสิ่งสุดท้ายที่คงเหลือ ที่อ่านแล้วก็ได้แต่งงว่าเนื้อเรื่องจะเกี่ยวกับอะไรกันแน่ จนพอได้รู้เรื่องย่อของแต่ละตอนก็คิดว่าทำไมมันถึงฟังดูประหลาดขนาดนี้ และเมื่อได้อ่านต้นฉบับ นอกจากแนวคิดที่แปลกล้ำและความสยดสยองระคนความงดงามเนื้อหาในแต่ละตอนยังพาให้ไปสำรวจกับความดำมืดในจิตใจมนุษย์ สัญชาตญาณ และความโหดเหี้ยม…”

-บางส่วนจาก จากใจสำนักพิมพ์

…

“…สันคาดต้นฉบับญี่ปุ่นที่มีการบอกว่า [อย่าอ่านจะดีกว่า เดี๋ยวจะถอนตัวไม่ขึ้น]) เปรยมาแบบนี้เลยยิ่งสนใจไปใหญ่ครับว่าจะเป็นเรื่องยังไง จนได้ลองไปอ่านคอมเมนต์ของเรื่องนี้จากนักอ่านชาวญี่ปุ่น ตกใจเหมือนกันที่คอมเมนต์เป็นเอกฉันท์มาก เป็นทำนองว่า [ชวนแหวะ] [สยอง] [น่ากลัว] [น่าขนลุก] ทว่าไม่ใช่แค่นั้น เพราะยังมีคำวิจารณ์ว่า เป็นเรื่องที่[งดงาม] และบางตอนยังมีการ [ฉุดช่วย] ด้วย…เครื่องหมาย ? ก็ปรากฏขึ้นในหัวเลยครับ อะไรนะ? สยดสยอง แต่งดงาม ฉุดช่วย มันเป็นยังไงกันล่ะนั่น (ระหว่างนั้นก็เห็นชื่อเรื่องปกรณัมการสมรสของราชินีแห่งความเจ็บปวดกับตำนานเจ้าหญิงปลาทอง ที่บรรดานักอ่านคอมเมนต์ชื่นชมกันเพียบ ว่าไม่ไหวแล้วสะเทือนใจไม่ไหว เศร้าเกินไป ก็เลยจำชื่อสองตอนนี้ไว้อย่างดีก่อนอ่านครับ) พอตอนอ่านเนื้อเรื่องจริง ก็เหมือนกับที่อ่านคอมเมนต์มาเลยครับว่าแทบทุกเรื่องจะเปิดฉากแบบชวน ??? ก่อน…”

-บางส่วนจาก จากใจผู้แปล