คนเดียวในคอนโดฯ – ชาติ กอบจิตติ *ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 4*

คนเดียวในคอนโดฯ : นวนิยาย

ชาติ กอบจิตติ : เขียน

สํานักพิมพ์หอน: หนังสืออันดับที่ 19

พิมพ์ครั้งที่ 4 กันยายน 2568

.

คนเดียวในคอนโดฯ นวนิยายพิสดาร ใช้เวลาเขียนเกือบ 20 ปี ผลงานหนังสือลำดับที่ 19 ของ ชาติ กอบจิตติ ศิลปินแห่งชาติและนักเขียนซีไรต์ เจ้าของผลงาน พันธุ์หมาบ้า, คำพิพากษา, เวลา, เปลญวนใต้ต้นนุ่น, เรื่องเล่าแบรนด์ (ของผม) ฯลฯ

.

คำนำ

ผมเริ่มเขียนนวนิยายเรื่องนี้ เมื่อปี 2548 เดือน กรกฎาคม ถึงเดือนนี้ มกราคม 2568 ได้มีโอกาส ได้มาเขียนคำนำให้หนังสือเล่มนี้ก็นับว่าแปลกดี ไม่เคยเขียนนวนิยายเรื่องใดยาวนานขนาดนี้ แต่ถึงวันนี้ก็จบภาคแรกลงจนได้ ยืนยันนะครับท่านผู้อ่าน ว่าผมยังเขียนหนังสืออยู่

ขอบคุณครับที่ดูแลกันมา

ชาติ กอบจิตติ

18 มกราคม 2568

.

บูชาครู 

แด่

ยาขอบ

เจ้าพระยาพระคลัง (หน)

.

เบื้องหลัง “คนเดียวในคอนโดฯ”

.

ผมเริ่มเขียนนวนิยายเรื่องนี้ ในเดือนกรกฎาคม ปี 2548 มาเสร็จสมบูรณ์เมื่อปีที่แล้ว เดือนธันวาคม 2567 รวมเวลาเขียนหนังสือเกือบยี่สิบปี ถ้าเป็นลูกชายก็อายุจวนบวชพระได้แล้ว

.

ทำไมจึงใช้เวลายาวนานขนาดนี้ ทั้งที่หนังสือหนาเพียงสองร้อยกว่าหน้า (ป็อกเก็ตบุ๊ค) ขี้เกียจหรือเปล่า เอาเวลาไปเมาหัวราน้ำเล่นหรือเปล่า ?

.

หามิได้ ผมไม่เคยขี้เกียจกับงานเขียน

.

นิสัยในการทำงานเขียนของผม คือ ไม่ชอบทำงานซ้ำกับงานที่เคยทำไปแล้ว ชอบหาอะไรใหม่ๆ ที่ไม่เคยทำมาทำ 

.

งานเขียนนวนิยายของผมที่ผ่านมา จนตรอก,คำพิพากษา,พันธุ์หมาบ้า,เวลา ทั้งสี่เรื่องนี้ แม้เนื้อหาและรูปแบบการเขียนจะแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง แต่ก็มีสิ่งที่เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง คือ พล็อตเรื่อง คิดพล็อตเรื่องจบแล้ว จึงลงมือเขียน เปรียบได้กับการทำอาหาร เมื่อวัตถุดิบ เครื่องปรุงพร้อมแล้ว ก็ติดเตาไฟ เริ่มทำอาหารได้เลย ใช้เวลาปรุงไม่นานก็เสร็จ เพราะทุกอย่างมีพร้อม

.

แต่เรื่องนี้ “คนเดียวในคอนโดฯ” ผมมีความทะลึ่ง อยากทำของที่ไม่เคยทำ คือสร้างตัวละครขึ้นมาตัวหนึ่ง แล้วปล่อยให้ตัวละคนเดินไปเอง โดยไม่มีพล็อตล่วงหน้า ผมมีหน้าที่เขียนบันทึกตามตัวละครที่จะไป เข้ารกเข้าพงไปก็หลายหน พาเข้าไปยุ่งกับ “ผู้ชนะสิบทิศ” ของ ยาขอบ เข้าไปพัวพันกับ “สามก๊ก” สำนวนแปล เจ้าพระยาพระคลัง (หน) เดือดร้อนผม ต้องไปศึกษาหัดเขียนสำนวนภาษาไทยโบราณตามแบบครูบาอาจารย์ที่ทำไว้ ไหนจะราชาศัพท์อีก ไม่ง่ายอย่างที่คิด 

.

คิดจะเลิกอยู่หลายครั้ง แต่ก็เสียดาย คิดจะหยุดไว้ก่อน แล้วไปเขียนเรื่องใหม่ ก็ไม่ใช่นิสัยการทำงานของผม ผมทำงานได้ทีละเรื่อง จึงอดทนทำ บางทีเว้นไปเป็นปีๆ ไม่ได้ไปแตะ ไปไหนจะทำอะไรก็คิดแต่เรื่องนี้ ไม่มีความสุขเพราะงานอันเป็นที่รักยังไม่เสร็จ ค้างคาอยู่ในสมอง คิดได้ก็มาเขียนต่อที่ละนิดละหน่อย ดูตามภาพประกอบที่นำมาลงให้ดูนี้ ต้นฉบับทั้งหมดมีจำนวนไม่น้อย 

.

ในระหว่างนี้เจอท่านผู้อ่าน ก็ถามผมว่า เมื่อไหร่จะมีนวนิยายเรื่องใหม่ออกมา บอกว่ากำลังเขียนอยู่ก็คงเชื่อยาก สิบยี่สิบปีแล้วที่ตอบแบบนี้ ซ้ำยังมีคนพูดลับหลังผมว่า พอได้เป็นศิลปินแห่งชาติ มีเงินเดือนกินแล้ว ก็เลิกเขียนหนังสือไปขายเสื้อผ้า ครั้นจะไปแก้ตัว ก็ไม่มีประโยชน์ ได้แต่นิ่ง ทำงานของเราไป

…

ผมชอบครับนวนิยายเรื่องนี้ ชอบมากด้วย เขียนไปเดาเรื่องไป ไม่รู้เรื่องล่วงหน้า สนุกดี แต่จะให้เขียนแบบไม่มีพล็อตอีก ผมไม่เอาอีกแล้วครับ “เข็ด”

.

–บางส่วนจาก คุยกันวันอาทิตย์ : เบื้องหลัง “คนเดียวในคอนโดฯ”

Facebook/Chart Korbjitti