ลำนำภูกระดึง (อังคาร กัลยาณพงศ์)

สร้างสรรค์กว่าสวรรค์นั้นเลือกแล้ว คืองานแก้วผลทิพย์ใหญ่ยิ่ง ปฏิภาณวาจารณ์กิเลสมารทิ้ง ยกสิ่งวิเศษเป็นส่วยวิญญาณฯ เพียรเรียนรู้อย่างรู้ชัดแจ้ง แทงตลอดโลกีย์อย่างแตกฉาน แล้วเริ่มโลกตรวิมุติจักรวาล ผ่านเห็นสรรพสิ่งอจินไตยฯ พบค่าแท้แผ่แง่ชีวิต อุทิศโอยทานหวานไว้สมสมัย ให้แก้วสารพัดนึกทุกดวงใจ คือใหญ่ยิ่งมโนคติตริตรองฯ แล้วรวบรูปมโณคติวิเศษนั้น สร้างสรรค์อรูปเหนือจริงผุดผ่อง สว่างวรญาณรุ้งรุ่งเรืองรอง เกิดกาลจักรทองทุกสฐานไปฯ