ตัวเอกในเรื่องนี้เป็นคนเดียวกับ ‘ผม’ ในเรื่อง สดับลมขับขาน, พินบอล, 1973 และ แกะรอย แกะดาว
ผู้ที่อ่าน “ไตรภาคแห่งมุสิก” สามเล่มที่กล่าวข้างบนแล้ว จะได้ความรู้สึกเหมือนกลับไปงานเลี้ยงรุ่น
เพราะมีสถานที่และตัวละครที่คุ้นเคย ขณะที่ท่านที่หยิบเล่มนี้มาอ่านก่อน
ยังไม่ได้อ่านสามเล่มนั้น จะไม่มีความรู้สึกต่อไม่ติด เพราะตัวละครใหม่ที่เข้ามาก็สร้างความสดใส พิลึก น่ารัก เปลี่ยนบรรยากาศ หักเหเรื่องราวไปยังทิศทางแปลกๆ ในจังหวะใหม่ ทำให้หนังสือเล่มนี้สมบูรณ์ครบถ้วนเหมาะเจาะ ดำรงอยู่ได้ด้วยตัวมันเอง เช่นเดียวกับการผจญภัยทุกครั้งในทุกเล่มของ ‘ผม’












