ความตายที่เวนิส Death in Venice

อัชเชินบัคคิดว่าทางการที่นี่คงจะปิดข่าวพร้อมกับโยนหนังสือพิมพ์ลงบนโต๊ะ “พวกนี้คงต้องปิดเรื่องเงียบ” แต่ขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกพอใจอยู่ลึกๆ ว่าจะได้ผจญภัยในสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นกับผู้คนความมีระเบียบแบบแผนและความถูกต้องตามทำนองคลองธรรมของสังคมในชีวิตปรกติของมนุษย์นั้นไม่อาจนำมาใช้กับ “อารมณ์” และการกระทำที่เรียกว่า “อาชญากรรม” ได้ และคนเราจะต้องพร้อมที่จะเผชิญกับระบบสังคมที่อ่อนแอ ความสับสนวุ่นวาย ตลอดจนภัยพิบัติต่างๆ ที่จะเกิดขึ้นในโลกนี้ พร้อมกับมีความหวังแม้เพียงเล็กน้อยว่าจะพลิกผันวิกฤตให้เป็นโอกาสบ้าง ดังนั้น อัชเชินบัคจึงซ่อนเร้นความพอใจบางประการเอาไว้ในใจ แม้ว่าจะมีอะไรที่ไม่ชอบมาพากลเกิดขึ้นตามตรอกซอกซอยที่สกปรกในเวนิสแห่งนี้ ซึ่งทางการพยายามปกปิดไว้เป็นความลับ ความลับของเวนิสจึงผสมผสานกับความลับในใจของอัชเชินบัค ซึ่งเขาจะต้องปกป้องด้วยสิ่งเดียวที่เขาหวาดกลัวก็คือทาทจูอาจต้องจากไป เขารู้ตัวดีว่าเขาจะมีชีวิตอยู่ต่อไปโดยปราศจากทาทจูไม่ได้

……..

Der Tod in Venedig หรือ Death in Venice นวนิยายขนาดสั้น (Novelle) ในปี 1912 พร้อมด้วยบทแนะนำ โธมัส มันน์ และ ‘ความตายที่เวนิส’ โดย พรสวรรค์ วัฒนางกูร