จิตมีมรรค (ตีรณ พงศ์มฆพัฒน์)

หนังสือเล่มนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับโพธิปักขิยธรรม มี 26 ตอน

โดยปรับปรุงและเพิ่มเติมจากบทความที่เคยตีพิมพ์ในมติชนรายวัน 24 ตอน

มีภาพประกอบสี่สี 118 ภาพ เป็นภาพจิตรกรรมฝาผนังจากวัดที่มีความเป็นมาที่สำคัญจำนวน 78 แห่ง

ภาพเหล่านี้ล้วนให้อนุสติ เสริมความรู้และเพิ่มพูนคุณภาพจิต

กิเลสเป็นผู้สร้างการเบียดเบียนโดยที่ชีวิตกลับต้องผันแปรไปตามอำนาจของมัน

มรรคเป็นการเดินทางที่จะทำให้กระแสของกิเลสขาดตอนและหมดสภาพไปได้

การเดินทางของชาวพุทธก่อนเป็นมรรคจนถึงเป็นมรรคแล้วเรียกว่า “โพธิปักขิยธรรม” หรือธรรมฝ่ายตรัสรู้

สัตว์โลกเข้าถึงธรรมได้เพราะธรรมมีทางเดินให้

ทางสายนี้มีคววามสิ้นสุดที่ฝั่งในธรรม

การเดินทางของชาวพุทธ ต้องมีธรรมเป็นประทีป

เดินไปในทางสายกลาง

มีการฝึกฝนและอาศัยโพธิปักขิยธรรม

หรือแนวปฏิบัติแห่งศีล สมาธิและปัญญา

สารบัญ

1.ธรรมก่อนกาล

2.การปฏิบัติธรรมก่อนพุทธกาล

3.วัตถุนิยมของชาวพุทธ ธาตุและสภาวธาตุ

4.จิตนิยมของชาวพุทธ การเพ่งและการเรียนรู้

5.ธรรมฝ่ายตรัสรู้

6.ลมหายใจของชาวพุทธ อานาปานสติ และอานาปานสติสมาธิ

7.จิตของชาวพุทธ จิตและสิ่งที่อยู่ในจิต

8.สติและสัมปชัญญะ

9.ดวงตาเห็นอธรรม

10.สมาธิและจิตนอกสำนึก

11.ปัญญาของโพชฌงค์

12.การเดินทางในอริยสัจ

13.มรรคและอริยมรรค

14.ผู้ไม่เลี้ยวกลับ

15.ความอยากได้ในสัมผัส

16.เมตตาไม่มีประมาณ เมตตาตลอดโลก

17.ผลของเมตตา

18.อุเบกขาอย่างชาวพุทธ

19.อุเบกขาของพระอริยะ

20.จิตอัตโนมัติ

21.ดวงตาของฌาน

22.เกิดดับในกายและจิต

23.ดวงตาเห็นญาณ ปฏิจจสมุปบาท

24.ปฏิปทาในปฏิจจสมุปบาท

25.ผู้ถึงฝั่งในธรรม

26.จากจิตรำพึงถึงมหากิริยาจิต