บทกวีจากบ้านสวน (ชัยพร ศรีโบราณ)

“แปลงความคิดเป็นคำทำหน้าที่

เพลงกวีกังวานเหนือกาลสมัย

ตราบยังมีชีวิตและจิตใจ

ลำนำยังหลั่งไหลในอารมณ์”

บทกวีจากบ้านสวน

หนังสือรวมบทกวี จำนวน 59 ชิ้น ของ ชัยพร ศรีโบราณ

กวีรางวัลพานแว่นฟ้า และนายอินทร์อะวอร์ด

สะท้อนวิถีชีวิตในชนบทแห่งหนึ่งในภาคอีสาน

สะท้อนเรื่องราวต่างๆ ที่กวีพบเห็นตามความเป็นจริง ด้วยสายตาที่อาทรต่อชีวิตทุกชีวิต รวมถึงสิ่งที่ไม่มีชีวิตอันรวมอยู่ในระบบนิเวศชนบท ด้วยความปรารถนาจะให้ชีวิตและสรรพสิ่งอยู่ร่วมกันและก้าวไปข้างหน้าด้วยกันอย่างดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

…….

รอยสลักอักษรซอนเนื้อไม้

สลักใจ – ไกลสวนก็หวนกลับ

ความทรงจำล้าค่าคณานับ

ยังซึมซับหยาดเหงื่อในเนื้อดิน

.

รั้วลวดหนามริมทางลาดยางนั่น

ขณะฉันยืนยลต้นกระถิน

สายลมผ่านสวนกล้วยระรวยริน

นกน้อยบินลงมาซ่อนหญ้าบัง

.

สูดเอาลมหายใจให้เต็มที่

บ้านสวนมีความงามของความหวัง

สงบเงียบแต่คงทรงพลัง

ซ่อนมนตร์ขลังมิ่งขวัญสามัญชน

.

-บางส่วนจากบทกวี “ป้าย”