เรื่องราวของโลกสองใบที่เคลื่อนมาบรรจบ
เรื่องราวของชายหญิงคู่หนึ่งที่ตามหากันและกัน
หากทั้งสองจะถูกลิขิตให้พบกันในโลกใบไหน
โลกเดิมในปี 1984
หรือใน 1Q84
……….
ในเรื่องนี้มี ‘เรื่องก่อนหน้า’ และ ‘เรื่องหลังจากนั้น’
เหมือนชีวิตของคุณและชีวิตของผม
และกระทั่งหลังจากที่คุณกับผมตายไปแล้ว
ความลึกลับซ่อนเร้นมากมายจะยังคงอยู่ต่อไป
– ฮารูกิ มูราคามิ
…………
I:
จะมีสักกี่คนในโลกนี้ที่ฟังท่อนเปิด ซินโฟนิเอ็ตตา ของยานาเช็คและทายถูกว่านี่คือ ซินโฟนิเอ็ตตา ของยานาเช็ค น่าจะอยู่ระหว่าง ‘น้อยมาก’ กับ ‘แทบจะไม่มี’ ประมาณนั้นไม่ใช่หรือ แต่ไม่รู้เพราะเหตุใดอาโอมาเมะถึงทายถูก
เท็งโกะถามคนรอบข้างทุกครั้งที่มีโอกาสว่าภาพแรกในชีวิตที่นึกออกนั้นเป็นภาพตอนประมาณอายุเท่าไรสำหรับคนส่วนใหญ่จะเป็นภาพตอนอายุสี่หรือห้าขวบ อย่างเร็วก็สามขวบไม่มีรายไหนเลยที่จำก่อนหน้านั้นได้
II:
“แต่ดูเหมือนคุณจะชอบผู้ชายคนหนึ่งอยู่ใช่ไหม” “ค่ะ แต่โอกาสที่ฉันจะได้ผูกสัมพันธ์กับเขามีความเป็นไปได้เพียงน้อยนิดจนแทบเป็นศูนย์” “มีเหตุผลอะไรหรือที่ทำให้คิดว่าจะไม่มีโอกาสผูกสัมพันธ์กับผุ้ชายคนนั้น” “ไม่มีอะไรเป็นพิเศษค่ะ นอกจากการที่ฉันเป็นตัวฉัน” “ไม่คิดที่จะลองเป็นฝ่ายรุกในเรื่องเกี่ยวกับผู้ชายคนนี้เลยหรือ” อาโอมาเมะส่ายหน้า “สิ่งสำคัญเหนืออื่นใด คือความจริงที่ว่าฉันต้องการเขาจากส่วนลึกในหัวใจ”
III:
คนนั้นอาจอยู่ใกล้ๆ ก็ได้ ใกล้พอจะเดินไปหาจากที่นี่ได้ ไม่ต้องห่วง ถึงคุณหาไม่เจอ คนนั้นจะหาคุณเจอ




















