อาจารย์เป๋งถามตรงขงเบ้ง | อาจารย์เป๋ง
– ผมเอง : …ข้าน้อยมีนามว่า “เป๋ง” นะขอรับ
ขอคารวะท่านอาจารย์ครับ
ขงเบ้ง : จงทำตัวตามสบายเถิด
จะพูดคุยอะไร ก็ขอให้ใช้ภาษาตามยุคสมัยของท่านเกิด
ผมเอง : ท่านอาจารย์ขงเบ้งรับข้าน้อย เป็นลูกศิษย์ได้ไหมขอรับ..?
ขงเบ้ง : เพื่อให้ช่วงว่างแห่งการสนทนานี้แคบและชัดเจนมากที่สุด
เราทั้งสองคน สนทนากันเยี่ยงมิตรสหายต่างกาลเวลาเถิด
ข้าฯอยากรู้ในโลกของท่าน ท่านใคร่รู้ความในโลกของข้าฯ
หมื่นจอกมิอาจเมามาย หากได้พบเจอคู่สนทนาที่ถูกใจ
ผมเอง : ท่านอาจารย์ขงเบ้งจะให้ผมเรียกนามท่านอย่างไรดีครับ
ขงเบ้ง : ท่านสะดวกจะเรียกข้าฯว่าอย่างไร ก็จงเรียกตามนั้นเกิด
เพราะว่านามนั้น ไม่มีความสำคัญอันใดกับข้าฯอีกแล้ว
ผมเอง : ถ้าอย่างนั้นแล้ว ผมขออนุญาตเรียกท่านอาจารย์ว่า…
“ท่านขงเบ้ง” ตามความผูกพันคุ้นเคยของผมนะครับ
ขงเบ้ง : ยินดี…ยินดี…
ผมเอง : …เอาล่ะ !
ถ้าอย่างนั้น เรื่องทุกเรื่องที่ผมอยากรู้หรือว่าสงสัยมานาน
ก็ขออนุญาตถามท่านขงเบ้งให้สิ้นข้อสงสัยไปเลยนะครับ
เริ่มเลยนะ…ตอนนี้ ท่านขงเบ้งมีอายุเท่าไหร่ แล้วครับ…??
และแล้ว…การสนทนา “ถามตรงขงเบ้ง” ก็ได้เริ่มต้นขึ้นนับจากนี้…












