แม่มดในซอย (รวมเรื่องสั้น)

เรื่องสั้น ‘แบบชมัยภร’ มักสะท้อนภาพเล็ก ๆ ของตัวละครที่เป็น

มนุษย์แสนสามัญ ภายใต้ฉากใหญ่ของสังคมและวัฒนธรรมรวมทั้งการเมือง

ที่ครอบทับอยู่ หลายเรื่องไม่มีคำตอบทิ้งท้ายให้ผู้อ่านได้สงสัยใคร่คิดต่อว่า

ตัวละครจะทำอย่างไร หรืออีกนัยหนึ่งคือ ‘ผู้อ่าน’ จะทำอย่างไร!

– เส้นยาวสีดำโยกย้ายไปมาคราวนี้ฉันรู้แน่แล้วว่าเส้นสีดำนั้นเป็นตัวอะไร…

– แม่มดจริง ๆ นะครับ ผมเห็นตั้งแต่วันแรกเลย…

– ป่าของกูนี่ไม่ได้ปลูกไว้ให้กูหรือปลูกไว้ให้มึงนะโว้ย… กูปลูกไว้ให้โลก

มึงเข้าใจมั้ย โลก โลก โลก…

– แม่ขำคำว่า เพื่อจะเป็นมนุษย์ให้มากขึ้นแต่ก็เข้าใจดี

เพราะนั่นคือสิ่งที่แม่อยากให้ลูกเป็น…

– โดยเนื้อแท้แล้วฉันก็อยากจะเป็นแม่มดจริง ๆ เพื่อจะได้ใช้ไม้เท้ากายสิทธิ์

ชี้ให้ทุกสิ่งเป็นไปดังใจหวัง…

ชมัยภร แสงกระจ่าง

#แม่มดในซอย #(รวมเรื่องสั้น)