“พี่ชายคะ! ตื่นได้แล้วนะ”
ได้ยินเสียงน้องสาวปลุกในตอนเช้าแต่ผมกลับลืมเรื่องสำคัญอะไรบางอย่าง..จนกระทั่งลุกขึ้นมากินมื้อเช้าและมองหน้าน้องสาวชัดๆ ถึงได้รู้สึกตัว..ว่าเมื่อหนึ่งปีก่อน “น้องสาวของผมตายไปแล้ว”
ในดวงตาดำขลับของน้องสาวดูราวกับจะดูดกลืนทุกสิ่งลงไปในวินาทีที่ผมรู้สึกตัว..ผมรู้สึกเย็นสันหลังวาบขึ้นมาเมื่อรู้ว่าคนรอบตัวไม่รู้เรื่องที่น้องสาวตายแล้วเลยสักคน..ตรงข้ามกับเรื่องของฆาตกรต่อเนื่อง ซึ่งเกิดขึ้นโดยมีโรงเรียนของพวกเราเป็นศูนย์กลางที่มีเพียงผมกับน้องสาวที่ไม่รู้อะไรเลย
นี่คือผลงานชนะเลิศสาขานิยายสยองขวัญ จากงานประกวดของเว็บคาคุโยมุ ครั้งที่ 1 ที่จะมอบฝันร้ายไม่อาจลืมเลือนให้คุณ












