ครอบครัวจินตกรรม: บทวิพากษ์ว่าด้วยชุมชนการปกครอง และรัฐ

โครงสร้างที่ไม่เป็นประชาธิปไตย

ในครอบครัวได้เปิดโอกาส

ให้รัฐใช้เด็กเป็นตัวประกัน

เพื่อจัดการกับพ่อแม่

การควบคุมซับเจคของรัฐ

ด้วยการทำให้ ครอบครัว

กลายเป็นส่วนหนึ่งของการปกครอง

เป็นวิถีปฏิบัติของรัฐสมัยใหม่

มาหลายศตวรรษ

ความชอบธรรมในการย้อนกลับไปศึกษาอดีตด้วยการมองความความเป็นสมัยใหม่ของรัฐไทยหรือสังคมไทยโดยภาพรวม เป็นประเด็นหนึ่งที่อาจจะถกเถียงกันได้ แต่ในแง่ผลลัพธ์ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าการมองย้อนกลับไปในอดีตที่มองโดยคนร่วมสมัย ย่อมให้มุมมองและโลกทัศน์ทางวิชาการที่ต่างไปจากเดิม และในหลายกรณีก็ทำให้เราเข้าใจสังคมหรือสภาพการณ์ในปัจจุบันได้ดีขึ้นกว่าเดิม โครงสร้างที่ไม่ได้เป็นประชาธิปไตยในครอบครัวได้เปิดโอกาส ให้รัฐใช้เด็กเป็นตัวประกันเพื่อจัดการกับพ่อแม่การควบคุมซับเจคของรัฐด้วยการทำให้ ครอบครัว กลายเป็นส่วนหนึ่งของการปกครองเป็นวิถีปฏิบัติของรัฐสมัยใหม่มาหลายศตวรรษ

สารบัญ

คำนำ / ภัทรนันท์ ลิ้มอุดมพร

บทนำ การสอดส่องดูแลเด็กกับครอบครัวจินตกรรมในประเทศไทยจากนามสกุลสู่รักทางอารมณ์ / ธเนศ วงศ์ยานนาวา

– การสอดส่องดูแลเด็กกับครอบครัวจินตกรรมในประเทศไทยจากนามสกุลสู่รักทางอารมณ์ / ธเนศ วงศ์ยานนาวา: เขียน | ภาคิน นิมมานนรวงศ์: แปล

– อ่าน “การสอดส่องดูแลเด็กกับครอบครัวจินตกรรมฯ” จากมุมมองด้าน Govermentality ของฟูโกต์ / พิพัฒน์ พสุธารชาติ

– ธรรมชาติของวัยเด็กกับการจำแนกช่วงวัยในยุคปฏิรูปการปกครอง / ภาคิน นิมมานนรวงศ์

– “รัฐ กูเกลียดมึง!” (จาก) Pierre Clastres และ James C. Scott (ถึงธเนศ วงศ์ยานนาวา) / เก่งกิจ กิติเรียงลาภ

– บทขยายความ ก่อนบทกตอบกลับของธเนศ วงศ์ยานนาวา / พิพัฒน์ พสุธารชาติ

– อันเนื่องมาจากบทความ “ธรรมชาติของวัยเด็กและการจำแนกช่วงวัยในยุคปฏิรูปการปกครอง” ของภาคิน นิมมานนรวงศ์

– ส่วนที่สอง ข้อสังเกตบางประการต่อบทความ “รัฐ กูเกลียดมึง!” ของเก่งกิจ กิติเรียงลาภ

– บทตอบ / ธเนศ วงศ์ยานนาวา