ฉากที่ 4
ภาพใกล้ (แสงดวงไฟกลางคืน)
– ใครคนหนึ่งบอกว่าการเดินทางคือสายตาของนักเขียน
– การเดินทางคือสายตาของทุกคน ดอยล์…คุณก็รู้ คุณก็ด้วย
– สายตาของผมไม่ใช่การเดินทาง
– สายตาของคุณคือภาพที่คุณบันทึกไว้ในแผ่นฟิล์ม?
– อืม ทิ้งร่องรอยไว้เพียงภาพถ่ายเคลื่อนไหวว่าผมเคยผ่านมา
– ผมไม่เคยเห็นร่องรอยบ้านของคุณ
– ผมจากมันมานานเกินไปแล้ว ยิ่งเดินทางยิ่งไกลออกจากบ้านการเดินทางคือชีวิตผมเสียแล้ว
– บอกผมสิดอยล์ ว่าคุณไม่ชอบเบียร์เกาหลี
– ช่าย…แม่งจืดยังกับน้ำ ผมถึงรักประเทศของคุณไง
ป.ล. ฉันขังความรักไว้ในหนังสือ เพื่อที่จะปิดหนังสือแล้วเดินต่อไป
เพื่อที่จะเปิดหนังสือยามคิดถึงเธอในระหว่างทางนั้น












