มินิมอลอาร์ต Taschen

หลอกไฟนีออนในชีวิตประจำวันติดทแยงมุมบนผนัง คานไม้ตามธรรมชาติหรือแผ่นโลหะวางบนพื้นแบบง่าย ๆ กล่องที่ทำด้วยโลหะหรือเพล็กซี่กลาส ที่จัดวางง่าย ๆ เข้าด้วยกัน สี่เหลี่ยมลูกบาศก์และรูปทรงเรขาคณิตอื่น ๆ ที่ทำจากไม้อัด อลูมิเนียม หรือเหล็กกล้า เหล่านี้คือตัวอย่างบางอันที่จะบรรยายถึงงานของศิลปินจำนวนมากมายในนิวยอร์กและลอสแองเจลิสในช่วงต้นทศวรรษ 1960 ลักษณะของมินิมอลอาร์ต คือ การวางข้าง ๆ กันทางเรขาคณิตที่ปราศจากการตีคุณค่าของส่วนมูลฐานที่คล้าย ๆ กัน มันเกิดขึ้นในอเมริกาส่วนใหญ่เป็นปฏิกิริยาตอบโต้ต่อลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบนามธรรม (แอ็บสแตรกต์เอกซ์เพรสชั่นนิสม์) และ ป๊อปอาร์ต ชื่อมินิมอลอาร์ตเกิดจากนักปรัชญาศิลปะ ริชาร์ด โวลไฮม์ ซึ่งเขียนบทความด้วยชื่อนี้ในปีค.ศ.1965 เพื่อหาทางอธิบายถึงสิ่งที่ไม่ใช่แนวโน้มเอียงล่าสุด แต่เป็นปรากฏการณ์ของศิลปะที่เกิดขึ้นทั่วอเมริกาในศตวรรษที่ยี่สิบ อย่างเช่นเนื้อหาทางศิลปะแบบมินิมอล นักวิจารณ์ศิลปะได้ใช้คำนี้กับงานของศิลปิน เช่น คาร์ล อองเดร, แดน เฟลวิน, โดนัล ด์จัลด์, โซลเลอวิตต์ และโรเบิร์ต มอริส