ปรัชญาแห่งชีวิต (หนังสือสภาพ 70%)

ปรัชญาแห่งชีวิต (หนังสือสภาพ 70%)

ไชย ณ พล

ปรัชญาแห่งชีวิตคือปัญญาที่เป็นหลัก เป็นวิถี และเป็นวิธีในการดำเนินชีวิตให้เจริญอย่างศานติร่วมกัน

ปรัชญาแห่งชีวิตอยู่ในทุกคน ทุกคนที่มีปัญญาอันควรสามารถเป็นนักปรัชญาได้ ตั้งแต่นักบวช พระราชามหากษัตริย์ นักการเมือง นักธุรกิจ ครูอาจารย์ ผู้บริหาร ผู้บริการ ผู้ออกแรง เกษตรกร และแม่บ้าน

เพราะปัญญาต้องการความรู้ประสาเป็นสำคัญมากกว่าการรู้ภาษา คนรู้ภาษามากแต่รู้ประสาน้อยมีความเป็นนักปรัชญาน้อยกว่าคนรู้ประสามากแม้จะรู้ภาษาน้อย

ครั้งหนึ่ง มีนักพูดชื่อดังระดับประเทศ จบปริญญาเอก เดินทางไปบรรยายตามคำเชิญที่โคราช แต่ไม่รู้จักทาง เกรงจะไม่ทันการ จึงจอครถถามยายข้างถนนว่า “ยาย ยาย ถนนี้ไปไหนล่ะยาย”

คุณยายหันมาตอบด้วยใบหน้าสงบว่า “ถนนไม่ไปไหนหรอก มึงนั่นแหละจะไปไหน”

ในกรณีนี้ คุณยายท่านมีความคิดที่ชัดเจนกว่า สื่อสารเป็นประสาดีกว่านักพูดชื่อดังท่านนั้น

เราจะเห็นได้ว่าความรู้จักภาษา กับความรู้จักประสา อาจจะอยู่ด้วยกัน หรือไม่ได้อยู่ในคนเดียวกันก็ได้ ใครที่มีความรู้จักประสาดี ก็จะมีความคิดที่ชัดเจน มีวิธีคิดที่ลึกซึ้ง ส่วนคนที่รู้ภาษามาก หากไม่ฝึกความรู้ประสาด้วย ก็จะมัววนเวียนอยู่กับนิยาม จนตัวเองก็งง พาคนอื่นงงไปตามๆกันก็ได้ ซึ่งก็มีไม่น้อยในโลก

ความรู้ประสานี้นอกจากไม่ขึ้นอยู่กับอาชีพ และวัยแล้ว ยังไม่ขึ้นอยู่กับความศิวิไลซ์ด้วย คนทั่วไปมักจะเข้าใจว่า เด็กเมืองรู้ประสามากกว่าเด็กชนบท ซึ่งอาจจะไม่จริงนัก

สงกรานต์ปีหนึ่ง ผู้เขียนต้องไปดูที่บนดอยที่เชียงใหม่ เมื่อเสร็จกิจแล้วก็เดินทางเข้ามืองโดยรถยนต์ ขณะที่ขับรออยู่บนดอย เส้นทางเลาะลำธารสายงาม มีเด็กจำนวนหนึ่ง เตรียมเล่นสงกรานต์อยู่ข้างทาง เมื่อเห็นเรามาก็เตรียมน้ำจะสาด พอเห็นกระจกรถปิดหมด ก็ยั้งมือไม่สาดน้ำ พร้อมยิ้มให้กับรา พอมาเจอเด็กคอยอีกชุดหนึ่ง ก็เตรียมจะสาด แล้วก็ไม่ได้สาดอีกเช่นกัน เพราะะเราอยู่ในรถ สาดอย่างไรก็ไม่ไดน และจะไม่บรรลุวัตถุประสงค์ของสงกรานต์แต่อย่างใด วันนั้นเจอเด็กคอยห้ากลุ่ม ไม่มีกลุ่มไหนสาดน้ำพวกเราเลย ยั้งมือกันไว้หมด จะว่าพวกเขาเสียดายน้ำ ก็ไม่ใช่เพราะน้ำสะอาดมีเต็มลำธาร ไม่ต้องเสียดายแต่อย่างใด

ครั้นลงจากคอยมา เริ่มเข้าเมือง ก็เจอเด็กเมือง ผู้ใหญ่เมืองจำนวนมาก ตั้งจุดสาดน้ำ พอรถเราผ่าน ก็สาดน้ำโครม เราก็ไม่เป็ยกเลย เจออีกกลุ่มก็สาดอีก เด็กเมืองสาดน้ำรถเราทุกกลุ่ม ทั้งๆ ที่การสาดนั้นไม่ได้ทำให้เราเปียกเลย ไม่บรรลุเป้าหมายของสงกรานต์ ทั้งยังเสี่ยงที่จะเกิดอุบัติเหตุได้ อีกทั้งน้ำที่ใช้ก็เป็นน้ำประปา ทำให้สิ้นเปลืองเงินเปล่าๆ

จากสองภาพนี้ เห้นได้ชัดว่า เด็กดอยเหล่านั้นรู้ประสามากกว่าเด็กเมืองข้างล่างรู้ว่าอะไรควรไม่ควร และยับยั้งชั่งใจได้จึงยั้งมือกันไว้ทุกคน

ความรู้ประสาจึงไม่สังกัดความเป็นเด็กมือง หรือเด็กชนบท แต่สังกัดคนที่มีสติ รู้จักคิด จนเกิดความเข้าใจที่ชัดเจนในกิจต่างๆ และเลือกทำอย่างคุ้มค่าเหมาะสมกับกาละ และสถานการณ์

ดังนั้น ปรัชญาชีวิต คือปัญญาของความรู้ประสาที่จะดำเนินชีวิตให้เป็นประสาไม่ว่าจะดำเนินชีวิตอยู่ในวิชาชีพใด หรืออยู่ ณ ที่ใดในโลกก็ตาม

ปัญญาที่อยู่กับทุกคนนี่แหละคือปรัชญาแห่งชีวิตอันเป็นแนวทางที่ก่อให้เกิดประโยชน์จริงต่อชีวิต ปรัชญาใดที่ไม่เป็นประโยชน์จริงต่อชีวิตก็ไม่ใช่ปรัชญาแห่งชีวิต

หนังสือเล่มนี้จะนำเราสู่ความเป็นประสาในชีวิตจริงเพื่อดำเนินชีวิตให้เป็นประโยชน์จริง

สาระ

ปรัชญาแห่งชีวิต

ปรัชญาคืออะไร

คิดอย่างนักปรัชญา

นักปรัชญาที่ดี

การเกิดแรกของชีวิต

ความผิดพลาดแรกของมนุษยชาติ

คุณค่าชีวิตกับโลกนี้

ปัญหาที่แท้และทางออก

ดีที่ดีจริง

ความกลมกลืนแห่งความขัดแย้ง

ความเป็นสากล

ชีวิตแห่งความเป็นจริง

เป้าหมายแห่งชีวิต

พัฒนาการขั้นต่อไป