ภูผาป่าไม้และสายน้ำ

ผม ใช้เวลากว่าครึ่งชีวิตตระเวนไปในที่ต่างๆ ทั้งในเมืองใหญ่เมืองเล็ก หมู่บ้านชนบท และตามป่าเขาเปล่าเปลี่ยวห่างไกลผู้คนรู้สึกมีความสุขทุกครั้งที่ได้เดินทาง ไปในที่แปลกใหม่ ได้พบปะผู้คนมากหน้าหลายตา ที่มีความแปลกแตกต่างทั้งเชื้อชาติ ภาษาและวัฒนธรรม โดยเฉพาะการได้พบเห็นธรรมชาติผิดแผกแปลกตา เป็นความน่าตื่นเต้น เป็นกำลังใจให้อยากจะมีชีวิตอยู่ต่อไป เพื่อใช้เวลาเสาะหาความรู้และประสบการณ์ ที่ได้จากการเดินทางต่อไปไม่สิ้นสุด ยอมรับว่าการเดินทางทุกครั้งต้องมีต้นทุน ทั้งเงินทองเวลา และความเหน็ดเหนื่อยล้าของสังขาร รวมถึงอาจจะมีเสี่ยงภัย เสี่ยงชีวิตบ้างเป็นบางโอกาส แต่การใช้ชีวิตอยู่มาจนเกินครึ่งถึงทุกวันนี้ ถ้าจะมีอันเป็นไปเพราะการเดินทางบ้างเมื่อแลกกับสิ่งที่ได้มาแล้วก็คิดว่า เกินคุ้ม การมีชีวิตอยู่ยืนยาวต่อไปโดยไม่ได้เดินทาง เป็นความน่าเบื่อและไม่พึงปรารถนาอย่างยิ่งสำหรับผม ปัญหาอย่างเดียวในขณะนี้คือ เริ่มหาที่แปลกใหม่ไม่เคยไปยากเข้าทุกที เดินทางมาหลายสิบปีจนชักจะรู้สึกว่าเมืองไทยแคบไปเสียแล้ว ส่วนเรื่องการเดินทางไปต่างประเทศในแดนไกลเลยไปจากเพื่อนบ้าน ก็ไม่อาจจะทำได้ เนื่องเพราะมีปัจจัยเป็นตัวกำหนด