เมฆกลางวันพระจันทร์กลางคืน

ผมชอบมากที่ โดม วุฒิชัย พูดถึง “ความลุ่มลึกของชีวิต” ในบทหนึ่งถึง “การตระหนักถึงคุณค่าของเวลา” ที่เกิดขึ้นเมื่ออายุมากขึ้นเหมือนที่ทราบดีว่า เวลาแห่งชีวิตที่ลดน้อยลงไปในแต่ละวัน เราจะสามารถเข้าถึง “ความลุ่มลึกของชีวิต” แบบที่เขาพูดถึงนั้นเราต้อง “มีความละเอียด” ที่มากพอและใช้ความละเอียดของเราได้ถูกต้องแม่นยำ  

ถ้าเราอ่าน “เมฆกลางวัน พระจันทร์กลางคืน” ไปเรื่อยๆ เราจะพบเองว่า “หนทางแห่งความลุ่มลึก” เหล่านั้นคืออะไร

— นพ.วิธาน ฐานะวุฑฒ์

สารบัญ

• — สนามหญ้าสีเขียวในรั้วสีขาว
• — บางสิ่งไม่อาจเห็นได้ด้วยตา
• — อยู่กับลมหายใจ
• — ดั่งทาสที่ถือน้ำมันหอมเต็มถ้วย
• — เมฆกลางวันพระจันทร์กลางคืน
• — สิ่งชั่วในดวงใจ
• — รังแตนและเมตตา
• — ป่าแห่งชีวิต
• — บัวบานในตะวันตก
• — ครั้งหนึ่งในชีวิต
• — บ้านสีเขียวประตูสีขาว
• — ฯลฯ