“…ภารของปรัชญาการเมืองทั้งในยุคคลาสสิกและปัจจุบันจึงอยู่ที่การค้นหาชนชั้นนำตามธรรมชาติ คือผู้ที่โดดเด่นในปัญญาและคุณธรรมโดยธรรมชาติ ไม่ใช่อภิสิทธิ์ชนตามจารีตที่โดดเด่นด้วยฐานะความมั่งคั่งหรือชาติกำเนิด โดยต้องมีการจัดการศึกษาและค้นหาช่องทางในแต่ละสถานณ์เฉพาะให้พวกเขามีโอกาสสูงสุดที่จะแสดงบทบาทของพวกเขาออกมาในสังคม…”
บางส่วนจาก บทนำ : ลีโอ สเตราส์ กับปรัชญาการเมือง โดย สมบัติ จันทรวงศ์
“…ประชาธิปไตยคือการปกครองที่ขับเคลื่อนตัวมันเองด้วยเสียงข้างมาก แต่จะเกิดอะไรขึ้น ถ้าเสียงข้างมากกลับมาทำลายตัวมันเอง? จะเกิดอะไรขึ้นถ้าจำนวนเสียงข้างมากกลับลงความเห็นที่จะล้มล้างระบอบประชาธิปไตย ซึ่งเป็นระบอบที่ให้ความชอบธรรมแก่เสียงข้างมากเสียเอง?…”
บางส่วนจาก จากความตายของประชาธิปไตย สู่ความตายของสภาวะสมัยใหม่ : ลีโอ สเตราส์ กับการทำปัญหาทางการเมืองให้กลายเป็นปัญหาทางปรัชญา












