มวลดอกไม้ในยุคมืด

การที่ไม่แค่เป็นราษฎรตาดำๆ ทว่ายังเป็นเหล่าชนผู้ไกลปืนเที่ยง ขาดแคลนทั้งกระแส/กลุ่มทุน/ผู้มีวาสนาบารมีมาหนุนช่วยเราขบคิดความฝันที่จะสามารถกระทำการ พร้อมกับเชิญชวนมิตรสหายนักเขียน (ซึ่งมิใช่ผู้มาเยือนหรือแขกรับเชิญ ทว่าคือ “คณะ ของเรา ทั้งตัวและหัวใจ) โดยตระหนักร่วมกันว่าขอบเขตภูมิภาคหรือประเทศนั้น มิได้เป็นข้อจำกัดหรือเป็นพรมแดนแบ่งแยกวรรณกรรม แบ่งแยกความดี/ความงาม/ความจริงนั่นคือความคิดและการปฏิบัติที่ทั้งอิสระเสรีและถูกต้อง ที่คณะของเราพร้อมจะยึดถือร่วมกัน __ ส่วนหนึ่งของ “คำประกาศ” โดย คณะเขียน