หนังสือ “ลีลากรรมของสตรีสมัยพุทธกาล” เป็นหนังสือแสดงจริยาของสตรี ที่เข้ามาเกี่ยวข้องกับพระพุทธองค์และภิกษุสงฆ์ ส่วนมากเข้ามาเกี่ยวข้องในทางที่ดี ศรัทธาเลื่อมใสและได้รับประโยชน์จากพระพุทธศาสนาเป็นอันมาก ที่เข้ามาเกี่ยวข้องในทางไม่ดีในหนังสือเล่มนี้มีเพียงผู้เดียวคือ “นางจิญจมาณวิกา” แต่ก็เป็นเพราะไปเลื่อมใสนักบวชที่คิดทำลายล้างพระพุทธองค์และถูกใช้เป็นเครื่องมือเท่านั้น
หนังสือเล่มนี้ จึงจะเป็นเครื่องชี้นำสตรีในสมัยปัจจุบันให้มีศรัทธา มีศีล มีความเสียสละและปัญญานั่นเอง
สารบัญ
– วิสาขามหาอุบาสิกา (สตรีผู้งามพร้อม)
– พระนางรูปนันทา (หนามบ่งหนาม)
– พระนางสามาวดี (ผู้ไม่ตาย)
– กิสาโคตมี (นางผู้แสวงหายาแก้ความตาย)
– ปฏาจารา (นางผู้กลับใจได้)
– ปุณณทาสี (ผู้มีโชค)
– อุตตราอุบาสิกา (ผู้ใช้เมตตาเป็นอาวุธ)
– สิริมา (ผู้ต้นร้ายปลายดี)
– กุณฑลเกสี (ผู้ใช้ปัญญาคุ้มครองตน)
– ธิดาช่างหูก (ผู้มีอุปนิสัยทางธรรม)
– จิญจมาณวิกา (ผู้ถ่มน้ำลายรดฟ้า หรือปาธุลีทวนลม)












